Zondag de 16de gingen we dus een kijken nemen in Grácia bij de feesten en versierde straten. Dat zelfde plan had heel Barcelona, er was geen doorkomen aan. We hebben 1 versierde straat gezien en toen er weer vandoor gegaan. Wat heel leuk was in deze versierde playmobiel straat waren 2 mannen met een viool en een accordeon die de sterren van de hemel speelden en iedereen enthousiast kregen.
Helaas konden we niet meer op een rustiger moment terug want ik moest vorige week voor de laatste vakantie opvang weer naar NL.
Ik kwam vrijdag laat in de middag terug en 2 uur later zag ik Simon weer bij Spaanse les! Daarna gingen we een hapje eten met Richie, een ex-stagiaire van Glassworks Amsterdam die nu via een ander bedrijf een paar dagen bij Glassworks Barcelona wat software aanpassingen kwam doen. Richie is Spaans en woont in Madrid.
Zaterdag deden we lekker rustig aan, boodschappen gedaan, beetje gewerkt, beetje gelezen, ’s avonds nog even naar de FNAC. Op de terugweg kwamen we langs een restaurant waar Simon al lang graag een keer zou eten. We dachten dat het heel duur was maar dat was niet zo dus besloten we ons eten in de vriezer te doen en maar weer eens van het leven in Barcelona te gaan genieten. Het was lekker, ik had konijn en Simon een pasta met brie-saus.Zondag hebben we de trein naar Manresa gepakt. Eeen stoptrein van anderhalf uur langs de bergen van Monserrat. Dat zag er onheilspellend uitEven later brak het losToen we aankwamen was alles weer voorbij en brak de zon weer door.
We wilden deze basiliek bezoeken maar die was nog dicht.We liepen wat door het oude centrum op zoek naar een terrasje maar het was compleet verlaten met hier en daar wat hangende mannen en slecht onderhouden huizen. We kregen een beetje hetzelfde gevoel als in Tortossa.
Gelukkig kwamen we na even lopen bij een nieuwer deel van de stad met een lange allée van platanen en terrasjes.Na het bezoek aan de basiliek met erg mooie glas in lood ramen gingen we naar de grot van Sint Ignasius. Het is een kerk met een zijgang die naar de grot leidt. De gang naar de grot is een en al kleur en versieringen. We keken onze ogen uit!
Terug naar het station liepen we over de oude brug die best wel steil was.
We sluiten natuurlijk weer af met onze 2 vriendjes
En Sam, die graag een schildpad had willen zijn. Hij sleept dit dingen op rug mee door het hele huis.
Afgelopen week hadden we drukke avonden ná ons werk. Maandagavond maakten we ons Spaanse huiswerk. Dinsdagavond gingen we bij de Decathlon flippers en snorkels kopen. Woensdagavond hadden we Spaanse les en kwamen daarna langs deze gezellige terrastuin gelopen:
Donderdagavond gingen we zwemmen in zee met de flippers en snorkels. Helaas was het water vrij koud want het had geregend ‘s middags.
En gisterenavond gingen we eindelijk kijken bij de fonteinshow van Mont Juïc. Simon kwam om 8 uur thuis en zei: ik moet je op weg naar de fontein wat laten zien in onze straat! En in het verlengde van onze straat, bij een bakkertje, verkochten ze de overheerlijke frappuccino die we vorig weekend ontdekt hadden en nog veel goedkoper ook. Het weekend begon heel erg goed! We liepen in een uur door Raval slenterend naar de fontein en het was er ongelofelijk druk, zelfs de loopbruggen stonden vol mensen:
Toch konden we redelijk dichtbij komen en het was inderdaad een indrukwekkend spektakel. Alleen jammer dat de muziek niks met de water- en lichtshow te maken heeft.
Vanmiddag gingen we weer een lange wandeling maken en al wandelend leek het wel zondag, bijna alles was gesloten. Even googelen en vandaag blijkt het Maria Hemelvaart te zijn en dus een feestdag hier. Op een terrasje zaten we naast Engelse expats en hoorde we dat in de wijk Gràcia wat te doen was. Het blijkt dat daar een week lang feesten zijn en alle straten mee doen aan een competitie welke straat het mooist versierd is. Daar gaan we morgen dus maar eens kijken.
Tegen een uur of 7 begon het te donderen toen we bij het Parc Industrial zaten.
In een cafeetje zijn we gaan schuilen voor de regen en daarna de metro terug gepakt. Bij ons in de wijk een klein hapje gegeten want we hadden dus geen boodschappen kunnen doen. Ik zal al die Spaanse feestdagen eens in mijn agenda gaan zetten.
Op internet waren we erachter gekomen dat de super werkende anti-muggen apparaatjes voor in het stopcontact giftig zijn voor katten. Gelukkig had Klaas een nieuwe, grotere klamboe voor ons mee genomen uit Nederland.
Deze week werd ik echter wakker met de klamboe bovenop me en twee kleine ventjes Sam en Moos die daar bovenop trampoline aan het springen waren. Ongetwijfeld Sam die erin was gaan hangen en het geheel naar beneden had weten te brengen.
Toen ik de klamboe weer op had gehangen zag ik dat hij er 2 gaatjes in had gemaakt. Die plakte ik aan de binnenkant met twee stukjes pleister af en aan de buitenkant met een groter stuk pleister.
Op een gegeven moment hoorde ik Sam mauwen. Het was zijn mauwtje dat klinkt als “Help, ik zit in de penarie!” Maar het is wel een heel bescheiden mauwtje want hij weet ook dat hij iets stouts heeft gedaan.
Toen ik ging kijken had hij het grotere stuk pleister aan zijn poot zitten wat hij op allerlei manieren er vanaf probeerde te krijgen maar wat niet lukte.
En toen ik omhoog keek zag ik nog meer van Sam’s werk:
Afgelopen weekend kwamen mijn broer Klaas en Linda en de kinderen. Ze waren donderdagavond vertrokken uit Nederland en vrijdagavond om 19.00 uur waren ze bij de parkeergarage. Ik ging ze ophalen met een rolkoffer zodat we hun spullen makkelijk mee konden nemen want het was nog behoorlijk heet. Gelukkig was onze airco woensdag gekomen en die had ik de hele dag al aanstaan dus het was best wel koel geworden binnen.
Doodmoe, plakkerig en hongerig rolden ze uit de auto. We moesten een kwartier lopen naar huis en onderweg zagen Joris en Linde bij de Arc de Triomf voor het eerst in hun leven palmbomen.
Terwijl iedereen ging douchen maakte ik het eten verder af en Simon die om 21.00 uur thuiskwam kon me nog even helpen de gazpacho op smaak te brengen. Daarna een tortilla die verbazend makkelijk en goed gelukt was in onze nieuwe speciale tortilla-pan. Wat salade erbij en als toetje heerlijke gebakjes van het superleuke bakkertje aan het eind van onze straat.
Moe maar voldaan gingen de kinderen naar bed. Linde op een super smal luchtbedje aan de ene kant van ons bed en Joris op een luchtbedje aan de andere kant. Klaas en Linda kregen ons bed en na samen nog een drankje gedronken te hebben gingen Simon en ik op een luchtbed óp de slaapbank – anders vinden we de bank te hard – in de woonkamer slapen. Maar omdat we te moe waren om de slaapbank uit te klappen, besloten we het luchtbed gewoon op de grond te leggen. Dat vonden Sam en Moos een fantastisch idee want zo konden ze ons ‘s nachts van top tot teen en weer terug van teen tot top als hardloopbaan gebruiken.
Na niet zo’n beste nacht kwamen Joris en Linde ons om 9.00 uur wakker maken. Klaas had de wekker gezet in de veronderstelling dat de kinderen met moeite tot 8 uur in hun bed zouden blijven liggen maar ze werden wakker van de wekker. Die hadden we dus best wat later kunnen zetten…
Na een gezellig ontbijt met z’n allen gingen we naar de Catarina markt achter ons, het voedsel-walhalla. De kinderen vergaapten zich aan allerlei magen, hersens, poten, tongen, koppen die je in Nederland nooit te zien krijgt.
We aten er wat fruit en haalden flesjes water en toen lieten we nog even Casa Perez zien. Een winkel waar allerlei soorten rijst, gedroogde vruchten, noten, meel, peulen en granen in grote zakken staan. Klaas zou zo’n winkel wel in Maren-Kessel willen hebben. Daarna gingen we bij de opgravingen kijken in de Mercado del Born. Vervolgens het park in en genoten op een terrasje van de fontijnen en van een drankje dat we beter niet hadden kunnen ontdekken, een frappuccino van Nestlé. Aiai wat lekker! Dat zal een regelmatig toetje gaan worden vrees ik.
Daarna gingen we lunchen bij de Artisan een ook dat was goddelijk. Erg jammer alleen dat ze in de zomer alle prijzen anderhalf keer zo duur maken, weten we dat ook weer.
Iedereen was doodmoe dus we keerden huiswaarts voor een siësta.
Als we dan wakker worden regent het. We kletsen wat en spelen met de katten en besluiten dan toch, ook al regent het om 19.00 uur nog te gaan zwemmen in zee. Simon gaat niet mee want hij houdt daar niet van tenzij hij kan snorkelen.
Op weg naar zee lopen we nog even door de Santa Maria del Mar kerk om de mooie glas-in-lood ramen te bewonderen en bij zee aangekomen blijkt er bijna niemand! Het is heerlijk water, helder en lauw en de kinderen vinden het helemaal fantastisch! Het is voor het eerst dat ik hier in de zee zwem en het bevalt goed!
Als we weer terug zijn proberen we uit eten te gaan bij de Pulperia bij ons op de hoek maar die zitten helemaal vol en na een kwartier de 5 Spaanse minuten gewacht te hebben besluiten we ergens anders te gaan eten. Rond 22.00 uur eten we weer allemaal lekkere tapas en om kwart voor 12 dragen we een slaperige Linde naar huis.
Zondagochtend gaat de rest buiten de deur ontbijten terwijl wij nog slapen en maken we daarna met z’n allen een wandelingetje door barrio Gotic en pakken een terrasje op Plaça Reial.
Dan pakken we een stampvolle metro naar Hospital de la Santa Creu i Sant Pau om daar te lunchen voordat Klaas, Linda en de kids naar de Sagrada Familia gaan. De tijd dringt echter een beetje en het is toch wel aan de dure kant dus we besluiten ergens anders te gaan lunchen. We eten salades en burgers en lopen dan naar de Sagrada. Simon en ik vermaken ons 2 uur op een terrasje, in een park en op zoek naar nog zo’n lekkere frappuccino. We bestellen ergens iets waarvan we hopen dat het er op lijkt maar het haalt het niet bij dat andere drankje.
Terwijl we voor de Sagrada staan te wachten spot ik echter in het park een terrasje waar ze het wél hebben. En als de anderen uit de Sagrada komen gaan we daar toch ook nog maar even zitten met z’n allen en krijgen de kinderen een ijsje en nemen wij een frappuccino.
We nemen tot grote vreugde van Joris de metro terug en gaan vervolgens bij de Pulperia eten waar nu wel plek is omdat we vroeger zijn. Klaas verheugt zich enorm op de Gamba’s maar die zijn helaas al uitverkocht. De octopus arm bevalt echter ook goed.
De toetjes spreken ons niet zo aan en Joris zegt hé, zullen we toetjes gaan eten bij dat toetjes-restaurant waar je het over had! Heel goed idee maar als we buiten staan zien we dat het helaas gesloten is.
Simon en ik lopen wel eens langs een tentje waar ze zeer exclusieve gebakjes verkopen en we besluiten daar heen te gaan. Ook weer heerlijk!
Als de kinderen op bed liggen, keuvelen wij nog gezellig na met een biertje en drankje.
Simon moet de volgende dag weer aan het werk en Klaas, Linda en de kinderen zullen in Frankrijk gaan kamperen maar niet vóórdat ze nog een keer in zee gezwommen hebben en Klaas Gamba’s heeft gegeten.
Dus na het ontbijt lopen we weer naar zee en het is weer heerlijk!
Waar we de vorige avond de gebakjes op hadden, had klaas gamba’s langs zien komen dus daar gaan we lunchen. Ik trakteer op nogmaals gebakjes en dan keren we huiswaarts om de spullen te gaan pakken.
Ik loop weer mee naar de garage en Simon komt ook nog in zijn pauze om mee afscheid te nemen. Om 3 uur rijden ze weg en ik blijf verdrietig achter, het was zó gezellig!
Nu gaat weer even de knip op de portemonnaie, de suikers en de vetten. Als er gasten zijn geweest is het altijd weer even aansnoeren maar wat was het weer lekker allemaal!!!
De katten zijn in middels iets groter gaan wonen want dit kon echt niet meer:
Dit gaat beter:
Het fijne van het weekend is dat we slechts geluidsoverlast hebben van onze buurvrouw en niet van de werklui en hun radio.
Vanmiddag was het zo erg dat ik het huis uit ben gevlucht en nu zit ik de boekhouding van de Oogappelboom op een kleedje in het park te doen. Ik krijg een houten kont en een stijve nek maar met dit uitzicht wordt ik iets minder chagrijnig van de boekhouding.
Het is trouwens nog steeds niet duidelijk of Glassworks Barcelona genoeg werk zal hebben om Simon te kunnen gaan betalen. Voorlopig kunnen we echter blijven doordat Simon voor Amsterdam of Londen moet werken als Barcelona niet genoeg werk heeft.
We hebben dus ook besloten de spullen over te laten komen maar dat gaat helaas pas eind oktober lukken.
Maandag zijn we in de pauze naar de Oxford language school gelopen, 50 meter van Simon’s werk vandaan. Eindelijk Spaans leren! Omdat in heel Barcelona het onmogelijk is om minder dan 4 uur per week les te krijgen op ons beginners niveau, hebben we besloten 1 uur per week privé les te nemen. En daar konden we 2 dagen later al mee beginnen!
We kregen les van Helena die er een fijn tempo inhoudt en de lessen op onze wensen aanpast. Ze maakt telkens aantekeningen van de fouten die ze ons hoort maken en geeft daar dan stukje grammatica les over. Heel fijn, wij waren dik tevreden!
Dinsdag gingen we in de pauze naar een bouwmarkt bij Simon’s werk in de buurt, gewoon even kijken. Het bleek 7 verdiepingen te zijn en een soort gamma, blokker, xenos en pipoos in één. Dat was erg leuk!
We hadden nog steeds erg veel last van muggen ‘s nachts. Simon zei dat het enige wat echt goed helpt een soort kartonnetjes zijn die je in een houdertje in het stopcontact stopt. Dat gebruikte hij in Antwerpen altijd maar is in Nederland niet te krijgen. Even googlen en toen we leerden we dat in Nederland wel Vapona verkocht wordt, zo heet het, maar het niet werkt omdat ze er iets anders in doen dan in België. Vervolgens vonden we op een forum een gouden tip: In Spanje wordt het Belgische fabrikaat ook verkocht maar onder de naam Bloom.
De volgende dag meteen op zoek gegaan en het wordt gewoon in de supermarkt verkocht. Geen kartonnetjes maar een flesje dat in een houdertje in het stopcontact gaat. En nu snappen we waarom hier geen klamboes te krijgen zijn! Nergens last meer van met dat apparaatje!
Heel gezond zal het niet zijn dus we laten ons aanstaande Nederlandse bezoek toch ook nog maar een grote klamboe mee nemen.
Ik bleef naarstig zoeken deze week naar een airco, ook al was het veel koeler deze week. We hebben zelfs met een deken geslapen! Maar de voorspellingen zijn weer warm en ons aanstaande bezoek van mijn broer met gezin willen we graag wat koelte geven. Ik vond er op internet toch nog 1 maar zonder mogelijkheid van ook verwarming voor in de winter. De volgende dag besloten we dat toch maar te doen maar toen was ook die uitverkocht. Twee dagen later echter vond ik precies wat we zochten en ook nog op voorraad! We hopen hem over een paar dagen te hebben.
En zo kunnen wij en ons bezoek dan hopelijk toch koel en muggenvrij slapen!
Inmiddels hebben we tijd moeten maken om ons te verdiepen in het verkrijgen van een Spaans kenteken voor onze motor. Deze is nu langer dan een half jaar in Spanje en daardoor niet meer verzekerd. De eerste stap was ons inschrijven bij de gemeente. Dat hebben we donderdag in de pauze gedaan en dat ging verassend makkelijk en snel. Er staat ons nog wel heel wat te wachten in alle stappen die nu verder ondernomen moeten worden als je dat zo leest op internet. Op één van de fora werd deze link geplaatst om de uitgebreide Spaanse bureaucratie op de hak te nemen:
Vrijdagochtend werd ik gebeld door de parkeergarage waar onze motor staat. Uit het rappe geratel maakte ik op dat we onze motor moesten verplaatsen naar de tweede verdieping, zo snel mogelijk en iets met plastic. Achteraf gezien was het in het Nederlands zo iets geweest: “Hallo, kunnen jullie de motor zo snel mogelijk verplaatsen naar de tweede verdieping i.v.m. verfwerkzaamheden? We hebben hem wel in plastic ingepakt maar toch beter als je hem verplaatst.” Spanjaarden weten van 2 zinnen echter minimaal 20 zinnen te maken en als ik het dan probeer samen te vatten: “oke, dus we moeten de motor naar de tweede verdieping verplaatsen. We kunnen vanmiddag tussen 2 en half 3”, dan krijg ik weer zó’n lang antwoord dat ik toch twijfel of ik het goed heb verstaan.
Ik belde Simon of hij in de pauze naar de garage kon komen (de pauzes zijn goed besteed deze week) en de medewerker liep met ons mee naar de motor. De man ratelde nog een heleboel meer en we kunnen er kort over zijn: Spanjaarden zijn lang van stof.
Het enige voertuig op de hele verdieping was onze motor en helemaal ingepakt in plastic.
Gelukkig had ik zakdoekjes bij me om het zadel af te doen want de motor was echt enorm smerig.
Vrijdagavond gingen we naar Ikea. Onze beamer had het begeven en de nieuwe beamer projecteert omhoog waardoor we die lager moeten gaan hangen en daar gingen we een kastje voor zoeken.
Toen we in januari onze spullen kochten, hadden we 2 stoelen gekocht die nog terug moesten naar de Ikea. Omdat we destijds bij het betalen de ikea familiy pas gebruikt hadden, konden we ze nog steeds terug brengen. Ik sjouwde ze om kwart voor 7 ‘s avonds naar beneden, (nee de lift die er eind februari had moeten zijn is er nog steeds niet, waarschijnlijk iets te maken met van 2 zinnen 20 maken) bond ze op een karretje en liep naar Simon’s werk. Hij kwam me tegemoet lopen en we pakten de metro op Plaça Cataluña. Gelukkig was daar wel een lift maar dat was vervolgens ook de enige op de reis en de metro stopt een goed kwartier lopen van de Ikea vandaan dus we hadden eigenlijk beter de bus kunnen pakken. Bovendien liepen we een beetje verkeerd waardoor we over een grote voetgangersbrug over een snelweg heen omhoog moesten lopen met het karretje en vervolgens met het karretje weer naar beneden vlogen. En, het is altijd goed weer maar net toen wij op weg waren begon het te regenen. Het laatste stukje hebben we half over over de dozen heen hangend zodat ze niet nat zouden worden, in rap tempo afgelegd. Gelukkig regende het pas echt goed toen wij al binnen waren.
Ik weet niet of het in Nederland ook zo is maar hier hebben ze bij de Ikea bij elke woonkamer een tv hangen, die ook aanstaat. En schermpjes zijn een magneet voor Simon, maakt niet uit wat er op te zien is, dus bij elke huiskamer stond hij zó en als ik er niet bij was geweest stond hij daar nu nog denk ik.
De huiskamers eenmaal voorbij konden we weer doorlopen en we kochten een blikopener (we kwamen er pas deze week achter dat we die niet hadden toen we een blik kokosmelk open wilden maken, wat gelukkig ook lukte met een spijker en hamer) en een douchegordijnroede en een gordijn om de zon bij het balkon buiten te houden. Hij hangt nu nog scheef maar dat gaat Simon vandaag fixen.
We vonden ook een kastje voor de beamer maar die was helaas uitverkocht. Toen we thuis kwamen en we gingen meten, bleek dat maar goed ook want waarschijnlijk hadden we ons hoofd er aan gestoten. Simon kwam op het idee om de beamer aan de onderkant van de huidige plank te monteren, waardoor hij op zijn kop komt te hangen en dus naar beneden zal projecteren. Op internet daar een systeempje voor besteld en dat komt volgende week binnen, ook weer opgelost!
We kwamen om elf uur moe en hongerig thuis en gingen nog even snel wat tapas eten bij de Pulperia bij ons op de hoek.
Toen we naar bed gingen, heel laat want ik moest na het eten nog een paar uurtjes werken, regende het behoorlijk hard. Zo zie je de straat bij ons niet snel:
Natuurlijk nog even wat kattenfoto’s. Deze ‘kattenspeelmat’ kregen we van mijn moeder en Sam vindt hem geweldig. Het liefst ligt hij er onder en loopt dan telkens een stukje verder met dat ding over hem heen.
Zondag hebben we de trein naar Manresa gepakt. Eeen stoptrein van anderhalf uur langs de bergen van Monserrat. Dat zag er onheilspellend uit
Even later brak het los
Toen we aankwamen was alles weer voorbij en brak de zon weer door.
We liepen wat door het oude centrum op zoek naar een terrasje maar het was compleet verlaten met hier en daar wat hangende mannen en slecht onderhouden huizen. We kregen een beetje hetzelfde gevoel als in Tortossa.
Na het bezoek aan de basiliek met erg mooie glas in lood ramen gingen we naar de grot van Sint Ignasius. Het is een kerk met een zijgang die naar de grot leidt. De gang naar de grot is een en al kleur en versieringen. We keken onze ogen uit!
