De dag ná mijn verjaardag werd ’s avonds de langste dag van het jaar gevierd, het feest van San Juan. In de hele stad zijn dan vreugde vuurtjes en ’s avonds vuurwerk. Eigenlijk hoor je dan naar het strand te gaan om naar het vuurwerk te kijken maar wij hadden allebei een drukke dag gehad en waren moe. We besloten op het dak naar het vuurwerk te gaan kijken. Dat was erg leuk, je kunt heel ver kijken, ziet zelfs een stuk van de Sagrada Familia. Het vuurwerk is niet echt te zien op de foto, is ook heel wat minder dan in Nederland met oud en nieuw.
Daarna gingen we het traditionele brood eten dat bij deze feestdag hoort. In de pauze ’s middags hadden we een kleine coca de San Juan gekocht. De meesten zijn erg groot.
Je kunt het met of zonder slagroom ertussen eten, met dus! Het was heeeeerlijk!
We lagen dus erg laat in bed en vier en half uur later moesten we al weer vroeg op om de trein naar Valencia te halen. Daar gingen we heen om te kijken hoe de vorderingen waren en om de keuken bij Ikea te bestellen.
In de trein bedachten we dat we de sleutels van het huis vergeten waren en dus niet naar binnen konden maar gelukkig waren de werklui aan het werk in ons huisje en die deden de deur voor ons open. De hele badkamer was al getegeld en het zag er erg mooi uit! Aardige mensen die gestructureerd en opgeruimd werken.
Ze gingen sleutels voor ons bij maken en wij namen nog wat maten op. Daarna gingen we op een terrasje even een broodje eten. We waren doodmoe maar uiteindelijk moesten we toch echt opstaan om naar de Ikea te gaan. We konden niet vinden waar de bus ging en omdat de tijd toch begon te dringen besloten we een taxi te nemen. Die zijn gelukkig niet duur in Spanje een kwartiertje later waren we bij de Ikea.
Na een tijd alles bekeken te hebben en keuzes gemaakt te hebben, gingen we even wat drinken. Daarna achter de computer daar gekropen om alles in te voeren en te kijken hoe het eruit zag. We riepen er iemand bij toen we klaar waren, denkende dat die ons gelijk zou bijstaan, maar die zei dat we als derde aan de beurt waren en dat we maar even koffie moesten gaan drinken, we zouden worden gebeld als we aan de beurt waren. Inmiddels was het al 18.00 uur en we hadden kaartjes voor de trein van half 9, de laatste van die dag, terug naar Barcelona en het was nog zo’n drie kwartier met het openbaar vervoer naar het treinstation, de tijd begon te dringen. Uiteindelijk werden we geholpen door iemand die het nog moest leren dus dat duurde even. Bij het definitief maken en bestellen bleek dat het keukenblad 2 dagen later zou komen dan de rest. Ze overlegde met een collega en ze konden wel wat verzinnen dat we dan niet 2 keer de bezorgkosten moesten betalen. Dat zou even duren maar was beter voor ons. Inmiddels was het echter al over zevenen. Wij begonnen al een beetje zenuwachtig te grappen dat we straks wel € 39,- goedkoper uit waren met de bezorgkosten maar 2 keer zoveel kwijt zouden zijn aan een hotelletje en nieuwe treinreis.
Ik ging kijken waar en hoe we de bus moesten pakken en downloadde voor de zekerheid een taxi-app. In het centrum kun je op elk moment een taxi aanhouden maar daar bij de Ikea rijdt er geen een.
Zodra we alle papieren in handen hadden renden we naar de kassa. Bij de zelfscan kassa’s was niemand dus daar probeerden we de 3 verschillende facturen die we gekregen hadden in 1 keer te betalen, dat lukte niet, dus dat moest opnieuw en intussen tikte de tijd door. Over de laatste bon kregen we een tegoedbon van 10% over het bedrag van die bon. Van die andere 2 bonnen hadden we dat niet gehad. Ik vroeg ernaar en het meisje aan wie ik het vroeg ging het even overleggen met een collega. Simon zei: hier hebben we geen tijd voor, we gaan de trein niet halen! Ik ging intussen snel de taxi-app gebruiken en belde een nummer van de dichtsbijzijnde taxi. Hij zou er pas over meer een kwartier kunnen zijn. Hij zei me dat ik een ander kon proberen en hem dan moest cancellen. Ik had geen idee hoe ik dat moest doen en drukte op een andere taxi maar besloot vervolgens toch de eerste maar te doen want die ander leek verder weg zo op de app te zien. Hij zei: ok ik kom eraan, ga bij de hoofdingang staan!
Intussen was het meisje teruggekomen dat ze het nog even aan een ander moest vragen en toen liep ze weg met de bon hélemaal naar de andere kant van de Ikea en de Ikea in Valencia is heeeel groot! Simon ging intussen maar naar de wc, ik bedacht me dat ik blij was dat ik de katten nog wat extra eten had gegeven en iig mijn lenzenspullen bij me had. Ik zat al te kijken hoe laat de volgende dag bussen en treinen terug gingen en uiteindelijk kwam er een meneer aanlopen met onze bon en een pasje met € 70,- erop voor ons volgende Ikea bezoek. Nu hopen dat we niet meer dan dat kwijt zouden moeten zijn aan een hotel en nieuwe treinreis.
Ik rende naar de toiletten want ik moest ook hoognodig en daarna snelden we ons naar buiten. Om 20.10 uur kwam er eindelijk een taxi aan scheuren, hij gooide het portier open: Marie-jèkke? en gebaarde dat we snel in moesten stappen. We schoten er vandoor en hij foeterde op iedereen die te langzaam reed. Het was net een achtervolging uit een film, hij zigzagde door het verkeer en reed veeeeeel te hard!!! Ik werd ook nog gebeld door een andere taxi die zei: Ik sta bij de Ikea waar zijn jullie? Oeps, ik heb nog niet helemaal door hoe die app werkt geloof ik. Maar, we kwamen 10 minuten voor het vertrek van de trein aan en konden zelfs nog een paar empenadas als avondeten kopen!
Heel moe maar tevreden kwamen we om 00.15 uur aan op station Sants. Het was zo’n lekker warm weer nog dat we besloten naar huis te lopen, of iig een deel. Onderweg nog een plasstop gemaakt
En uiteindelijk toch helemaal naar huis gelopen. Toen was het half 2 of zo.
De volgende ochtend werden we gebeld dat we een nichtje rijker zijn! Jan Paul (Simon’s broer) en Katy hebben een tweede dochtertje gekregen, erg leuk!
Gisterenavond maakten we nog een wandelingetje door het park, heerlijk!
En Minoutje heeft een nieuw plekje in de sokkenla gevonden
