Maand: maart 2016

Woensdagavond aten we een boterhammetje in de keuken

En na het eten legden we de vloer in de keuken

De rest van de week was het verven en werken. Gisteren gingen we het oude appartement schoonmaken en op weg daarna toe was er iets Catalaans gaande voor de Mercat del Born.

Aparte broeken hebben die mannen aan

Vandaag gingen we even de zon genieten die eindelijk weer scheen en zagen we een rommelmarkt in het station!

Verder weer geverfd, kasten in elkaar gezet, ondervloer gelegd. Doodmoe. Tussen alle chaos en dozen vinden de katten telkens weer een plekje

Gisteren brachten we om 7.00 uur de katten en heel hun hebben en houden naar het nieuwe appartement. We sloten ze op in de slaapkamer en bleven een half uurtje bij ze. Sam was onophoudelijk aan het mauwen/schreeuwen, het hele blok weet nu dat we katten hebben. Moos ging een beetje op onderzoek uit en Minou bleef in een hoekje van haar wagentje zitten.
Om 8.00 uur kwamen de 3 verhuizers. Ze gingen alle scootertjes voor de deur verzetten om hun vrachtauto te kunnen parkeren. In no-time stond de politie er en kregen ze een bon. Ze hadden een vergunning vanaf 11 uur maar óf hun baas had dat niet doorgegeven óf ze probeerden het gewoon.
Terwijl zij begonnen met dozen naar beneden sjouwen, gingen Simon en ik de laatste spullen inpakken en alle stellingkasten uit elkaar halen.

 

Ik ging na een uurtje ook nog even naar de katten kijken en Sam wilde knuffelen, knuffelen, knuffelen en Moos ook. Minou deed nog steeds alsof de wereld niet groter was dan het hoekje van haar wagentje.
Op een gegeven moment zijn Simon en ik mee spullen naar beneden gaan sjouwen want het was zóveel. 1 van de verhuizers was een ADHD-ertje. Een klein, mager en oersterk mannetje met een eindeloze energie, de hele dag lang, en een eindeloze woordenstroom waar we nog niet de helft van verstonden, ook de hele dag lang. Maar ze waren allemaal super vriendelijk.
Ik ging even wat kwetsbare dingen te voet naar het nieuwe appartement brengen en inmiddels hadden Sam en Moos Minou uit haar wagentje gejaagd en was Minou in de krabpaal gaan liggen.

Toen we in het trappenhuis liepen kwam onze buurman in zijn pyama de gang in lopen, hij dacht dat wij aangeklopt hadden. Hij vertelde dat hij en onze bovenburen uit hun huis worden gezet! Volgens de huisbaas omdat het gebouw aan het verzakken is. De buurman denkt omdat de huisbaas het wil verbouwen tot toeristenappartementen. De buurman heeft een appartement van 100m2 en de bovenburen van 140m2. Die worden dan opgedeeld in kleinere appartementen. De buurman was helemaal ontdaan. Hij woont er al 20 jaar en had er tot zijn dood willen blijven wonen. Hij woont alleen aan de voorkant van het gebouw dus heeft niet zo’n last van alle werkzaamheden die in het midden plaats vinden. De oudere mensen boven ons wonen er al meer dan 60 jaar. Zij is er geboren. Echt heel zielig!

Intussen dacht zijn hondje: jéh! kan ik eindelijk met de katten spelen (dat wilde hij altijd al) en hij was in ons huis op zoek gegaan. Hij vond ze niet natuurlijk maar wij vonden wél een kadootje dat hij had achtergelaten en waar Simon in ging staan…
Om een uur of half 1 zijn we de eerste vrachtlading in de benedenhal bij het nieuwe appartement gaan zetten en snel terug om de rest de vrachtwagen in te laden want de parkeervergunning liep om 15.00 uur af.

Ik had ons dekbed bij de katten gelegd en Minou was daar bang onder gekropen.

Bij het nieuwe appartement hadden we een verhuislift (bij het oude hadden ze daar geen vergunning voor gekregen) dus dat ging een stuk sneller. De katten moesten echter naar de keuken verhuizen want de lift moest aan het balkon van onze slaapkamer gekoppeld worden.

Er kwam maar geen einde aan die verhuis (en alles onder het bouwstof) en het ging ook nog regenen maar uiteindelijk om 18.00 uur waren we klaar!

Wij dronken even thee, lieten de katten het huis verkennen en gingen toen strompelend uit eten.

Om 20.45 uur liepen we het restaurant uit, zo vroeg zijn we hier nog nooit uit eten geweest, en gingen we nog even wat dingen uit de koelkast halen in het oude appartement. Ineens was het gemis van Beertje heel groot. Dat ineens zo lege appartement waar vorige week Beertje nog rondliep…

Terug thuis hebben we het bed in elkaar gezet (Zodra het bed stond, was het allemaal goed voor de katten, ze gingen er meteen met zijn drieën op liggen), het bad schoongemaakt en thee gedronken. Toen moesten we nog een keertje terug om de ringen van het douchegordijn op te halen en het gaas voor het balkon zodat de katten niet naar beneden kunnen vallen. Toen kwamen we weer onze buurman tegen en hij vertelde zoals wij ook al gezien hadden dat ze gaan bouwen op het braakliggende terrein naast ons oude huis. We zijn net op tijd weg. Er schijnt een ondergrondse rivier te lopen waardoor ze daar nu veel water aan het wegpompen zijn. Misschien was dat appartement daarom zo vochtig daar! Wij zijn in dit appartement helemaal verbaasd dat een vaatdoekje of handdoek de volgende dag droog is!
De buurman was nog steeds helemaal ontdaan, vandaag heeft hij een afspraak met een advocaat en hij gaat de krant en radio erbij halen, zijn spullen opslaan maar hij blijft in het huis tot ze hem weghalen!
Hij vertelde ook dat het illegaal is de werkzaamheden die ze nu uitvoeren te doen terwijl er mensen wonen (wat mij inderdaad waar lijkt gezien de hoeveelheid bouwstof die je inademt en het aantal decibel dat gezond is voor je oren heeeeeeel ver overschreden wordt) maar dat als je daar iets van zegt je kunt vertrekken.

Ik ging nog lekker in bad en daarna goed geslapen. Een beetje vroeg wakker doordat het lichter is in de slaapkamer en de straatgeluiden nieuw zijn.
Nadat Minou gisteren eerst nergens te bekennen was, loopt ze nu weer overal met ons mee in huis, zoals ze in Haarlem ook deed.

Vanochtend ging ik een was draaien in het oude appartement maar kon moeilijk langs deze trap komen.

Zó blij dat we hier vanaf zijn!

Nu nog verven, vloer leggen en uitpakken…

 

Iedereen hartelijk bedankt voor jullie medeleven met Beertje. Dat deed ons goed!

Gisteren heeft Minou een uitgebreide echo van haar hart gehad en gelukkig is er niks raars gevonden, een enorme opluchting. Waar Beertje ws. aan overleden is is een erfelijke hartziekte die vaak voorkomt bij Main Coons. Minou kwam uit hetzelfde nest als Beertje en we zijn dus heel opgelucht dat haar hart er gezond uitzag.

Gisteren heeft Simon een gesprek gehad met Javier, 1 van de 2 bazen hier in Barcelona. Het blijkt dat de grote baas (Hector uit Londen) in januari al had gevraagd aan Javier om Simon te vertellen dat hij wilde dat Simon zijn vaste contract liet varen en ging free lancen. Dit is gebeurd vlak nadat Phil (de baas uit Amsterdam met wie Simon destijds de afspraken over Barcelona had gemaakt) naar New York was vertrokken voor een andere baan. Javier heeft dat echter geweigerd te doen. Hij vertelde dat ze hier in Barcelona nog steeds heel blij zijn met Simon en dat ze hopen dat hij blijft en dat ze denken de rest van het jaar nog werk voor hem te hebben. Hij wil Simon op papier wel een aantal dagen per maand free lance werk garanderen!

Simon was vooral erg blij te horen dat ze nog steeds tevreden over hem zijn. Hij had de laatste week dat idee niet meer zo omdat bij de klus waar hij nu op zit alles wat hij maakte veranderd moest worden of niet mooi werd bevonden.

Toen ik zondagavond terugvloog uit Nederland, vloog Tirza met mij mee. Ondanks dat ik niet de vrolijkste was en nog her en der moest werken, hebben we toch een paar gezellige dagen gehad en weer een paar keer heerlijk uit eten geweest! Inmiddels zijn we druk bezig met de verhuis. Veel moeten poetsen in het nieuwe huis want het was erg vies. Gisterenavond hebben we alle richels van het plafond gezogen. Simon bovenop een trap en ik met de stofzuiger op mijn schouder. Het is echt een hoog plafond! Vandaag zijn we begonnen met verven. We hadden 2 kleuren uitgekozen aan de hand van kleurenstaaltjes die ik uit bouwmarkten in Nederland had mee genomen want die hebben ze hier niet. Bij een professionele verfzaak hebben we de kleuren laten mengen. Helaas is 1 van de kleuren veel rozer dan wat we uitgekozen hadden. Misschien ziet het er morgen beter uit als het droog is maar ik vrees dat we terug moeten.

Simon loopt al weken met een gat in zijn schoen en gisteren in zijn pauze zijn we eindelijk eens op schoenen jacht gegaan en wonder boven wonder ook nog geslaagd. Het is voor het eerst sinds ik Simon ken dat hij leren schoenen heeft (behalve zijn laarzen voor feesten) en geen gympies. Ik denk telkens dat er iemand anders naast me loopt als ik naar beneden kijk.

Eergisteren is plotseling onze lieve Beertje overleden…

Simon vond haar liggend achter de tafel helemaal koud en stijf. De dierenarts denkt dat ze een hartaanval heeft gehad. Ze was pas vijf.
Ik was in Nederland aan het werk en kon helaas geen afscheid meer nemen van Beertje. Gelukkig was Jan Paul dit weekend bij Simon.

Vandaag was de grote baas van Glassworks uit Londen in Barcelona. Vorige week had Simon al gehoord dat hij een gesprek met Simon wilde en dat bleek vandaag.

Nou, toen werd Simon gevraagd erover na te denken zijn vaste contract op te zeggen en te gaan freelancen want binnenkort, als de film klaar is waaraan Glassworks Barcelona werkt, is er niet genoeg werk meer…

Dat was wel even schrikken! En een echte keus is er niet, in die zin dat als hij zijn contract wil behouden, ze hem in Amsterdam of Londen kunnen plaatsen en we blijven veel liever in Barcelona!

Er komt dus een spannende tijd aan. Glassworks zegt hem zo veel mogelijk als freelancer in te zetten maar zeggen en doen zijn niet altijd hetzelfde en misschien is er gewoon ook geen werk bij Glassworks. Simon zal dus weer eigen klanten moeten gaan zoeken. Hem is wel aangeboden dat hij gewoon een werkplek kan blijven houden hier op het kantoor in Barcelona, ook al werkt hij voor andere klanten.

En áls Simon thuis komt te werken, dan kan dat in ieder geval vanuit een prettig huis! We hebben onze plannen om laminaat en een kleed te gaan kopen vanavond dan ook maar gewoon door laten gaan. Het kleed ligt er nu al en er was een mooie aanbieding voor parket dus het is klik-parket geworden!

Helaas zullen we dat pas kunnen leggen als al onze spullen al over zijn. Het komt ws. wel net voor de verhuis maar dan moet het eerst nog een paar dagen liggen aclimatiseren, voordat we het kunnen leggen.

Nou , we zullen zien waar deze nieuwe ontwikkeling ons leidt. Misschien kan Simon dan eindelijk de hartige taarten winkel waar hij het vaak over heeft gaan openen!

Vandaag kregen we de sleutels van ons nieuwe huis! ’s ochtends voordat Simon naar zijn werk moest gingen we nog gauw even wat kleurstaaltjes halen bij een verfwinkel die we gisteren hadden ontdekt tijdens een wandeling. We waren eerst even door de dierentuin gelopen en toen koffie gaan drinken in het park bij estacion del norte. We genoten weer volop!

We hebben onze huiskamer nagebouwd in 3d en dan kunnen we met de oculus rift er doorheen lopen en bekijken we welke kleuren we op de muur willen. Tot nu toe zijn we het er nog niet over eens

Vanavond hadden we Spaanse les en daarna aten we friet in ons nieuwe huis op onze campingkrukjes

Ik vrees dat Simon niet zal kunnen koken in dit huis want hij kan niet in de pannen kijken met deze afzuigkap. Het ziet ernaar uit dat we die eraf moeten schroeven…