Maand: juni 2015

Vandaag heeft Simon een dag vrij vanwege de Catalaanse feestdag Sant Joan. Wij hadden gehoord dat er vuurwerk zou zijn en kinderen waren gisteren overdag en ’s avonds al de hele tijd van die irritante rotjes aan het afsteken. Ook lagen er al de hele week weer speciale broden bij de bakkers zoals bij bijna elke feestdag hier. We zagen vooral een soort platte briochebroden met gesuikerd fruit erop en een soort bladerdeegkoeken met pijnboompitten erop.

Ik ging Simon gisteren na zijn werk ophalen om nog samen kattenvoer te gaan kopen bij de dierenwinkel in de buurt van zijn werk. We zagen allemaal mensen lopen met heel mooi ingepakte feestbroden/koeken. En intussen werden overal rotjes afgestoken.

Toen we om 23.15 uur klaar waren met eten (lekker ‘Hollandse’ nasi)  gingen we eens op internet kijken wat er allemaal te doen zou zijn de volgende dag. En toen zagen we dat we het grootste deel van het feest al gemist hadden. De vrije dag is eigenlijk meer bedoeld om je roes uit te slapen van de hele nacht feesten om te vieren dat het de kortste nacht van het jaar was!

Het bleek dat vanaf 20.00 uur er in de hele stad vuren aangestoken waren en vuur- (vooral knal-)werk afgestoken werd. We besloten toch nog maar even buiten – met onze motor-oordoppen in – te gaan kijken of er nog wat te beleven viel en dat was een goede beslissing!

Bij de Arc de Triomf brandde nog een vuur en werd er zo nu dan tussen de knallen door ook nog wat siervuurwerk afgestoken. Mensen zaten aan lange tafels nog gezellig wat te eten en drinken.

En we hebben nog een tijdje gedanst bij een leuke band

Daarna liepen we naar het strand waar het mega-druk was, jong en oud door elkaar en om half 2 ’s nachts nog erg warm en mensen zwommen in zee. Zo nu en dan zag je nog vuurwerk, overal was muziek, heel gezellig!

Vanochtend, of eigenlijk vanmiddag besloten we dat we voor ons ontbijt ook maar zo’n Sant Joan koek moesten halen. Beertje vond het erg lekker maar wij vonden het niks. Een soort volkoren droog bladerdeeg. Volgend jaar, als we hier dan nog zijn, halen we zo’n brood met gesuikerd fruit erop!

Vandaag moesten we weer werken maar tijdens de lunchpauze nam Simon me voor mijn verjaardag mee naar een heerlijk tentje!

En deze koffie kreeg Simon:

Het was enorm genieten! En ook het weer was heerlijk met 30 graden, niet voor te stellen hoe slecht het in Nederland is maar des te harder genieten wij hier!

We hebben nog een middag flink onweer gehad, dit was het zicht vanuit ons hotelraam.

De volgende dag was het gelukkig weer zo:Zondag zijn we naar het bioparc geweest waar je tussen de lemuren door kunt lopen. Het is een hele mooie dierentuin.

Maandag kregen we een smsje van de garage terwijl we in een mooie overdekte markthal liepen, dat de startmotor binnen gekomen was en de motor die dag of mañana gemaakt zou worden.

’s middags nog niets gehoord dus we namen maar een overheerlijk gebakje bij de pastelleria.

Toen we om half acht nog niets gehoord hadden van de garage was het duidelijk dat het natuurlijk mañana ging worden. De volgende dag hadden we om 12.00 uur nog niets gehoord dus boekten we weer een nacht bij, anders moesten we de kamer uit en hadden we weer met open koffers moeten zeulen. Einde middag hebben we de motor opgehaald en gingen we weer op weg richting Barcelona.

Het idee was nog 1 nachtje in Tortossa en misschien nog in een hotel in de bergen. In Tortossa overnachtten we in een 12de eeuws kasteel wat erg mooi was met mooie uitzichten en een eigen balkon waar we een Lidl avondmaal en ontbijt genoten!

Tortossa zelf was echter een deprimerende ervaring. De crisis heeft hier hard toegeslagen. Alle terrassen waren leeg, veel mensen hingen op straat niets te doen en veel kapotte huizen.

Simon kreeg weer diarree en de volgende ochtend voelde hij zich nog niet helemaal lekker. We besloten naar huis te rijden via het hotel waar we eigenlijk nog heen wilden gaan.

Thuis aangekomen was Steef helaas al weer in het vliegtuig en waren de katjes niet bijzonder blij om ons te zien want ze hadden natuurlijk alle aandacht van Steef gehad en genoeg aan elkaar

Nu hebben we nog lekker 3 dagen thuis gehad met heerlijk weer, wel een beetje te warm voor Minou, ze ligt de hele dag vóór de waterfontein. We overwegen of we haar gaan  scheren

Gisteren hebben we eindelijk lekker gegeten! En zijn meteen 5 kilo aangekomen…
We begonnen de dag met lang uitslapen. In de miezerregen liepen we de stad in voor een croissantje. Al snel stopte de regen en zijn we naar de botanische tuin gegaan waar ook zwerfkatten leven. Een oase van rust en veel bange katten maar ook een paar met een immense knuffel behoefte!

Daarna gingen we lunchen. We vonden de tapas aan de dure kant maar het zat er goed vol dus we hoopten dat het lekker zou zijn. En dat was het zeker maar ze bleken ook aan de dure kant omdat het enorme porties waren, halve maaltijden! We hadden gefrituurde camembert, gefrituurde kip en provolone kaas uit de oven.

We kregen het niet op en daarna konden we geen boe of ba meer zeggen, onze aderen ook niet en ik had een grote behoefte aan groente en fruit. Dat zijn we toen gaan kopen in de supermarkt en toen we buiten kwamen goot het. Snel naar het hotel gerend en toen ging het onweer en de regen los! Lekker liggen lezen en de avondmaaltijd op onze kamer gedaan maar echt honger hadden we na die lunch niet.

De paar foto’s die bij dit verhaal horen komen onderaan te staan want het lukt me niet ze op mijn telefoon, waar ik dit nu op doe, tussen de tekst in te voegen.

Een tijdje geleden maakten we een heel klein proefritje om te kijken of de motor het nog deed. Het werd toen al snel duidelijk dat je met onze motorkleding het nog geen 5 minuten uithoudt in deze hitte. De meeste mensen rijden hier zonder motorkleding maar dat willen wij niet. Dus hebben we kevlar-broeken gekocht en doorwaai motorjassen. En zo stapten we dinsdag ochtend op de motor nadat we onze poezen in goede handen achter lieten bij Steef. De bedoeling was dat we het weekend al waren vertrokken maar Simon zat op een klus waarbij hij toch nog het weekend door moest werken. Even een dag uitgerust, en toch Steef nog heel even kunnen zien die maandagavond laat aankwam. Arme Steef had nauwelijks een oog dicht gedaan door het lawaai op straat, de hitte en bijtende Sam.
Maar dinsdag vertrokken we dan, via Valencia en daarna binnendoor naar Toledo was het plan. We waren heel blij met onze nieuwe doorwaaikleding. Het was aardig warm en gelukkig scheen de zon niet want onze helmen klemden al aardig op ons voorhoofd.

We namen de tolroute en dat reed lekker rustig. Halverwege werden we allebei zo moe na de korte nacht dat we een uurtje op een hard bankje hebben geslapen op een parkeerplaats. Toen we weer weg reden zei Simon dat hij toch dacht dat er toch nog iets mis was met de motor omdat hij niet soepeltjes startte. Na een volgende tanktop ging het starten ook een beetje haperend. In Valencia aangekomen wist onze Becker (gps) de weg niet meer en stopten we om via googlemaps op de telefoon te kijken hoe we naar het appartementje moesten rijden dat we geboekt hadden. We zaten er nog een kilometer vandaan. Motor weer gestart en vlakbij het appartement kwamen in een wirwar van kleine straatjes. Ik stapte af om te kijken waar het appartement was en of de motor daar ergens kon staan. Het was aan het einde van het straatje op een pleintje dus ik gebaar Simon dat hij kan komen maar Simon gooit zijn armen in de lucht, de motor wil niet meer starten…
Wat een ongelofelijk geluk dat we maar zo’n klein stukje hoeven te duwen en we niet ergens langs de weg zijn komen stil te staan!
De volgende ochtend is Simon ziek, buikloop zoals altijd in de eerste dagen van de vakantie. S middags is hij wel weer opgeknapt en lopen we een half uur naar de BMW garage. We leggen het probleem uit en krijgen te horen dat ze helemaal vol zitten tot augustus. Wij leggen uit dat we op vakantie zijn en ze beloven hun best te gaan doen als ze een gaatje hebben. We kopen een acculader en op de weg terug naar het appartement kopen we een schroevendraaier. Om de accu uit de motor te halen moet nl. de hele kuip er aan één kant af en die zit met 14 schroeven vast, voor een deel met inbusschroefjes, maar een inbussleuteltje hebben we bij ons. Terug bij de motor gaan we aan de slag, ik doe de schroefjes met de inbussleutel en Simon die met de kruiskopschroevendraaier. Maar dan komen we bij het laatste schroefje aan en dat blijkt nu net een sterschroefje te zijn en daar hebben we geen gereedschap voor. Hup, zijkuip weer met een paar schroeven vast gezet en weer teruggelopen naar de ijzerhandel, nog net op tijd voordat die dicht ging. Uiteindelijk konden we doodmoe de accu aan de lader hangen en gelukkig was die de volgende ochtend weer opgeladen. Kuip er weer af, accu erin, kuip er weer op schroeven en dan rijden we heel op tijd naar de garage. Twee straten bij de garage vandaan, schiet de motor in de verkeerde versnelling, slaat af en vertikt het weer te starten. Wat een geluk weer dat we zo dicht bij de garage zijn gekomen! Het zijn super aardige mensen bij de garage en ze gaan hun best doen.
We besluiten naar een hotel te gaan omdat we geen idee hebben hoe lang dit gaat duren en we dan telkens makkelijk een nacht bij kunnen boeken. Terwijl we van de garage teruglopen naar het appartement bedenken we echter dat de motorsleutels nu bij de garage zijn en we dan met 2 open zijkoffers die we zonder sleutel niet dicht kunnen doen en een dichte topkoffer waarvan het handvat dichtgeklapt zit, moeten gaan verkassen. Niet handig, dus we bellen het appartement of we langer kunnen blijven maar helaas die zitten vol.
Om 12 uur staan we buiten het appartement met een grote topkoffer die je alleen met 2 handen kan dragen, een open zijkoffer vol spullen, een zijkoffer die we met een sjaaltje een beetje dicht hebben kunnen maken, een vuilniszak met spullen die eigenlijk in de topkoffer zaten en een heel zwaar motorslot. En…het regent!
We hebben via internet een hotel gevonden niet ver van de garage vandaan. Ik loop naar de taxistandplaats een straat verder maar die kunnen niet naar ons toe rijden omdat het voetgangersgebied is. Er zit dus niets anders op om alle bagage in de regen telkens wat verder richting taxi te sjouwen.
Dat lukt, zonder dat er wat gestolen wordt en gelukkig krijgen we in het hotel meteen een kamer ook al is het nog geen 15.00 uur.
Om 18.00 uur worden we gebeld door de garage dat de startmotor stuk is en ook de v-snaar vervangen moet worden. We weten niet zeker of we het allemaal goed verstaan dus we vragen of we langs kunnen komen. Daar krijgen we nog wat foto’s van de binnenkant van de motor te zien die behoorlijk geoxideerd is. Omdat het een behoorlijk dure reparatie wordt en de motor al bijna 20 jaar oud is overwegen we of we hem niet beter kunnen verkopen. We worden naar de showroom geleid en ze willen wel hun best doen voor ons maar met het omzetten van de Nederlandse nummerplaat houden we er dan bijna niets aan over. We besluiten de volgende ochtend hem toch te laten repareren. Maandag of dinsdag komt de startmotor binnen. In Madrid zijn er nog 4. Ze kunnen echter niet zien of die ook echt beschikbaar zijn. (? Spaanse manier?) Als het maandag of dinsdag niet binnen is gekomen dan waren ze er dus niet meer en komt de volgende lading startmotoren pas rond 22 juni weer binnen. Dan zullen we dus met de trein naar huis moeten en over een paar weken weer terug komen.
Daar gaat onze tourvakantie dus, gestrand in Valencia. En dit is de vierde keer dat we in Valencia zijn dus we kennen het hier wel ongeveer en helaas is dit de enige stad in Spanje waar wij geweest zijn waar je niet echt lekker kunt eten. Wij hebben het nog niet ontdekt althans. Gisterenavond hebben we op onze kamer gepicknickt om de reparatiekosten tegemoet te komen!
Vandaag hebben we van de nood een deugd gemaakt en weer naar straten en wijken gaan kijken mochten we hier toch nog ooit een appartementje kunnen kopen voor onze oude dag voorziening.
De sleutel van de topkoffer hebben we ook opgehaald bij de garage waardoor we weer bij de laptop kunnen. Het weer is weer heerlijk en zo meteen gaan we weer even badmintonnen in het park! Het kan toch slechter zou ik zeggen!

Onze nachten waren er behoorlijk op vooruit gegaan sinds Moos ons niet meer wakker mauwt en sinds we de kattenbakken verhuisd hebben naar ‘de hal’ bij de voordeur. Eerst stonden die nl. aan de andere kant van de kasten die onze slaapkamer vormen. De stank van nachtelijk toiletbezoek kwam daar makkelijk onze neus binnen en het geluid van het gegraaf in het grid maakte ons ook wakker. Laat staan Minou die nooit geleerd heeft iets onder te spitten en ipv daarvan de hele omgeving met haar poten probeert schoon te vegen. Dat maakte behoorlijk veel lawaai als ze de hardboard achterkant van de kast ging schrobben.
Dus eindelijk sliepen we weer door. Nu hebben we echter een klein zwart monstertje die ons meestal wel laat slapen en ook lief tegen mij aan komt liggen maar als hij wakker wordt denkt: spelen! En dat betekent in zijn geval bijten.
De nacht vóór we op vakantie gingen, lagen we veel te laat in bed en werd Sam helaas veel te vroeg wakker. Inmiddels hebben we voor dat soort gevallen een plantenspuit naast het bed staan voor als hij gaat bijten. Meestal doet hij dat in je hand, elleboog of voet maar dit keer beet hij om 7.00 uur in mijn bil! Ik pakte de plantenspuit en spoot snel naar – oeps, náást Sam – op Simon zijn buik. Dus die was ook wakker… Voordeel was dat we redelijk op tijd op weg gingen!

Nadat Mok en ik  samen terugvlogen om in NL te werken. Kon ik op maandag Klaas (mijn Broer) even zien die een interview had in Den Haag voor zijn film die komend weekend weer draait in Den Haag. We hadden nog even wat tijd over dus ook nog een bliksembezoek aan Astrid (zus Simon) kunnen brengen. Erg leuk! Op de terugweg naar Barcelona vlogen we door een heel mooi wolkendek!

Weer druk druk beiden. Ik vannacht tot 3.00 uur gewerkt en Simon kwam om 4.00 uur thuis. Maar komend weekend hebben we 2 vakantie dus we kunnen wel wat hebben. Tijdens de pauze vandaag hebben we weer een heel leuk plekje ontdenktLeuk om daar pauze te houden! En om de hoek was de kattentuin/opvangEn als afsluiter: Sam houdt heel veel van Moos

Het is weer even geleden maar we hebben het erg druk gehad. We hadden ergens wel een rustig weekend en toen heeft Simon een overheerlijke tarte tatin gebakken. Mok kwam een paar dagen als bedankje voor de ongelofelijke hulp en alle uren en dagen die zij mee heeft gestoken in het opknappen van ons huis in Haarlem. Zij had geluk dat er net tarte tatin was!We zijn weer naar park Guëll en Guinardo gelopen om van het uitzicht te genieten. Op weg er naar toe gaf Mok wat geld aan deze ‘straatkunstenaar’. Op het moment dat ze het geeft, blaat de geit. Ik was net te laat om de foto te nemen dat Mok een meter de lucht in springt.

De volgende dag gingen we met de hoge snelheidstrein op bezoek bij Bart en Ushi (oom en tante) op hun Mas Roquer, nabij Rabos. Het was geweldig, echt een dag vakantie. Rust, vogeltjes, de meest mooie uitzichten, rondleidingen door het immense huis, heerlijk eten en geweldig leuk om Bart en Ushi weer te zien! En mensen…het huis met 5,3 hectare grond met oude olijfboomgaard staat te koop want Bart en Ushi willen na 16 jaar Spanje van hun oude dag in Nederland genieten. Dat klinkt vreemd inderdaad maar dichter bij de kinderen en familie en vrienden zijn als je ouder wordt is natuurlijk ook fijn. Mocht iemand iemand weten die van opknappen houdt, (niet alle ruimtes in het huis zijn klaar) en een cursus centrum wil beginnen of een hotel o.i.d. of gewoon als je wat geld hebt heerlijk rustig en mooi wilt wonen, zegt het voort! (www.propertybartvanhoek.com)In de kelder staat de olijf- en wijn pers er nog.