Auteur: admin

Afgelopen weekend kwamen mijn broer Klaas en Linda en de kinderen. Ze waren donderdagavond vertrokken uit Nederland en vrijdagavond om 19.00 uur waren ze bij de parkeergarage. Ik ging ze ophalen met een rolkoffer zodat we hun spullen makkelijk mee konden nemen want het was nog behoorlijk heet. Gelukkig was onze airco woensdag gekomen en die had ik de hele dag al aanstaan dus het was best wel koel geworden binnen.
Doodmoe, plakkerig en hongerig rolden ze uit de auto. We moesten een kwartier lopen naar huis en onderweg zagen Joris en Linde bij de Arc de Triomf voor het eerst in hun leven palmbomen.
Terwijl iedereen ging douchen maakte ik het eten verder af en Simon die om 21.00 uur thuiskwam kon me nog even helpen de gazpacho op smaak te brengen. Daarna een tortilla die verbazend makkelijk en goed gelukt was in onze nieuwe speciale tortilla-pan. Wat salade erbij en als toetje heerlijke gebakjes van het superleuke bakkertje aan het eind van onze straat.

Moe maar voldaan gingen de kinderen naar bed. Linde op een super smal luchtbedje aan de ene kant van ons bed en Joris op een luchtbedje aan de andere kant. Klaas en Linda kregen ons bed en na samen nog een drankje gedronken te hebben gingen Simon en ik op een luchtbed óp de slaapbank – anders vinden we de bank te hard – in de woonkamer slapen. Maar omdat we te moe waren om de slaapbank uit te klappen, besloten we het luchtbed gewoon op de grond te leggen. Dat vonden Sam en Moos een fantastisch idee want zo konden ze ons ‘s nachts van top tot teen en weer terug van teen tot top als hardloopbaan gebruiken.
Na niet zo’n beste nacht kwamen Joris en Linde ons om 9.00 uur wakker maken. Klaas had de wekker gezet in de veronderstelling dat de kinderen met moeite tot 8 uur in hun bed zouden blijven liggen maar ze werden wakker van de wekker. Die hadden we dus best wat later kunnen zetten…

Na een gezellig ontbijt met z’n allen gingen we naar de Catarina markt achter ons, het voedsel-walhalla. De kinderen vergaapten zich aan allerlei magen, hersens, poten, tongen, koppen die je in Nederland nooit te zien krijgt.

We aten er wat fruit en haalden flesjes water en toen lieten we nog even Casa Perez zien. Een winkel waar allerlei soorten rijst, gedroogde vruchten, noten, meel, peulen en granen in grote zakken staan. Klaas zou zo’n winkel wel in Maren-Kessel willen hebben. Daarna gingen we bij de opgravingen kijken in de Mercado del Born. Vervolgens het park in en genoten op een terrasje van de fontijnen en van een drankje dat we beter niet hadden kunnen ontdekken, een frappuccino van Nestlé. Aiai wat lekker! Dat zal een regelmatig toetje gaan worden vrees ik.

Daarna gingen we lunchen bij de Artisan een ook dat was goddelijk. Erg jammer alleen dat ze in de zomer alle prijzen anderhalf keer zo duur maken, weten we dat ook weer.
Iedereen was doodmoe dus we keerden huiswaarts voor een siësta.

Als we dan wakker worden regent het. We kletsen wat en spelen met de katten en besluiten dan toch, ook al regent het om 19.00 uur nog te gaan zwemmen in zee. Simon gaat niet mee want hij houdt daar niet van tenzij hij kan snorkelen.
Op weg naar zee lopen we nog even door de Santa Maria del Mar kerk om de mooie glas-in-lood ramen te bewonderen en bij zee aangekomen blijkt er bijna niemand! Het is heerlijk water, helder en lauw en de kinderen vinden het helemaal fantastisch! Het is voor het eerst dat ik hier in de zee zwem en het bevalt goed!

Als we weer terug zijn proberen we uit eten te gaan bij de Pulperia bij ons op de hoek maar die zitten helemaal vol en na een kwartier de 5 Spaanse minuten gewacht te hebben besluiten we ergens anders te gaan eten. Rond 22.00 uur eten we weer allemaal lekkere tapas en om kwart voor 12 dragen we een slaperige Linde naar huis.

Zondagochtend gaat de rest buiten de deur ontbijten terwijl wij nog slapen en maken we daarna met z’n allen een wandelingetje door barrio Gotic en pakken een terrasje op Plaça Reial.

Dan pakken we een stampvolle metro naar Hospital de la Santa Creu i Sant Pau om daar te lunchen voordat Klaas, Linda en de kids naar de Sagrada Familia gaan. De tijd dringt echter een beetje en het is toch wel aan de dure kant dus we besluiten ergens anders te gaan lunchen. We eten salades en burgers en lopen dan naar de Sagrada. Simon en ik vermaken ons 2 uur op een terrasje, in een park en op zoek naar nog zo’n lekkere frappuccino. We bestellen ergens iets waarvan we hopen dat het er op lijkt maar het haalt het niet bij dat andere drankje.
Terwijl we voor de Sagrada staan te wachten spot ik echter in het park een terrasje waar ze het wél hebben. En als de anderen uit de Sagrada komen gaan we daar toch ook nog maar even zitten met z’n allen en krijgen de kinderen een ijsje en nemen wij een frappuccino.

We nemen tot grote vreugde van Joris de metro terug en gaan vervolgens bij de Pulperia eten waar nu wel plek is omdat we vroeger zijn. Klaas verheugt zich enorm op de Gamba’s maar die zijn helaas al uitverkocht. De octopus arm bevalt echter ook goed.

De toetjes spreken ons niet zo aan en Joris zegt hé, zullen we toetjes gaan eten bij dat toetjes-restaurant waar je het over had! Heel goed idee maar als we buiten staan zien we dat het helaas gesloten is.
Simon en ik lopen wel eens langs een tentje waar ze zeer exclusieve gebakjes verkopen en we besluiten daar heen te gaan. Ook weer heerlijk!

Als de kinderen op bed liggen, keuvelen wij nog gezellig na met een biertje en drankje.
Simon moet de volgende dag weer aan het werk en Klaas, Linda en de kinderen zullen in Frankrijk gaan kamperen maar niet vóórdat ze nog een keer in zee gezwommen hebben en Klaas Gamba’s heeft gegeten.
Dus na het ontbijt lopen we weer naar zee en het is weer heerlijk!

Waar we de vorige avond de gebakjes op hadden, had klaas gamba’s langs zien komen dus daar gaan we lunchen. Ik trakteer op nogmaals gebakjes en dan keren we huiswaarts om de spullen te gaan pakken.

Ik loop weer mee naar de garage en Simon komt ook nog in zijn pauze om mee afscheid te nemen. Om 3 uur rijden ze weg en ik blijf verdrietig achter, het was zó gezellig!

Nu gaat weer even de knip op de portemonnaie, de suikers en de vetten. Als er gasten zijn geweest is het altijd weer even aansnoeren maar wat was het weer lekker allemaal!!!

De katten zijn in middels iets groter gaan wonen want dit kon echt niet meer:

Dit gaat beter:

Het fijne van het weekend is dat we slechts geluidsoverlast hebben van onze buurvrouw en niet van de werklui en hun radio.
Vanmiddag was het zo erg dat ik het huis uit ben gevlucht en nu zit ik de boekhouding van de Oogappelboom op een kleedje in het park te doen. Ik krijg een houten kont en een stijve nek maar met dit uitzicht wordt ik iets minder chagrijnig van de boekhouding.

Het is trouwens nog steeds niet duidelijk of Glassworks Barcelona genoeg werk zal hebben om Simon te kunnen gaan betalen. Voorlopig kunnen we echter blijven doordat Simon voor Amsterdam of Londen moet werken als Barcelona niet genoeg werk heeft.
We hebben dus ook besloten de spullen over te laten komen maar dat gaat helaas pas eind oktober lukken.

Maandag zijn we in de pauze naar de Oxford language school gelopen, 50 meter van Simon’s werk vandaan. Eindelijk Spaans leren! Omdat in heel Barcelona het onmogelijk is om minder dan 4 uur per week les te krijgen op ons beginners niveau, hebben we besloten 1 uur per week privé les te nemen. En daar konden we 2 dagen later al mee beginnen!

We kregen les van Helena die er een fijn tempo inhoudt en de lessen op onze wensen aanpast. Ze maakt telkens aantekeningen van de fouten die ze ons hoort maken en geeft daar dan stukje grammatica les over. Heel fijn, wij waren dik tevreden!

Dinsdag gingen we in de pauze naar een bouwmarkt bij Simon’s werk in de buurt, gewoon even kijken. Het bleek 7 verdiepingen te zijn en een soort gamma, blokker, xenos en pipoos in één. Dat was erg leuk!

We hadden nog steeds erg veel last van muggen ‘s nachts. Simon zei dat het enige wat echt goed helpt een soort kartonnetjes zijn die je in een houdertje in het stopcontact stopt. Dat gebruikte hij in Antwerpen altijd maar is in Nederland niet te krijgen. Even googlen en toen we leerden we dat in Nederland wel Vapona verkocht wordt, zo heet het, maar het niet werkt omdat ze er iets anders in doen dan in België. Vervolgens vonden we op een forum een gouden tip: In Spanje wordt het Belgische fabrikaat ook verkocht maar onder de naam Bloom.
De volgende dag meteen op zoek gegaan en het wordt gewoon in de supermarkt verkocht. Geen kartonnetjes maar een flesje dat in een houdertje in het stopcontact gaat. En nu snappen we waarom hier geen klamboes te krijgen zijn! Nergens last meer van met dat apparaatje!

Heel gezond zal het niet zijn dus we laten ons aanstaande Nederlandse bezoek toch ook nog maar een grote klamboe mee nemen.

Ik bleef naarstig zoeken deze week naar een airco, ook al was het veel koeler deze week. We hebben zelfs met een deken geslapen! Maar de voorspellingen zijn weer warm en ons aanstaande bezoek van mijn broer met gezin willen we graag wat koelte geven. Ik vond er op internet toch nog 1 maar zonder mogelijkheid van ook verwarming voor in de winter. De volgende dag besloten we dat toch maar te doen maar toen was ook die uitverkocht. Twee dagen later echter vond ik precies wat we zochten en ook nog op voorraad! We hopen hem over een paar dagen te hebben.
En zo kunnen wij en ons bezoek dan hopelijk toch koel en muggenvrij slapen!

Inmiddels hebben we tijd moeten maken om ons te verdiepen in het verkrijgen van een Spaans kenteken voor onze motor. Deze is nu langer dan een half jaar in Spanje en daardoor niet meer verzekerd. De eerste stap was ons inschrijven bij de gemeente. Dat hebben we donderdag in de pauze gedaan en dat ging verassend makkelijk en snel. Er staat ons nog wel heel wat te wachten in alle stappen die nu verder ondernomen moeten worden als je dat zo leest op internet. Op één van de fora werd deze link geplaatst om de uitgebreide Spaanse bureaucratie op de hak te nemen:

Vrijdagochtend werd ik gebeld door de parkeergarage waar onze motor staat. Uit het rappe geratel maakte ik op dat we onze motor moesten verplaatsen naar de tweede verdieping, zo snel mogelijk en iets met plastic. Achteraf gezien was het in het Nederlands zo iets geweest: “Hallo, kunnen jullie de motor zo snel mogelijk verplaatsen naar de tweede verdieping i.v.m. verfwerkzaamheden? We hebben hem wel in plastic ingepakt maar toch beter als je hem verplaatst.” Spanjaarden weten van 2 zinnen echter minimaal 20 zinnen te maken en als ik het dan probeer samen te vatten: “oke, dus we moeten de motor naar de tweede verdieping verplaatsen. We kunnen vanmiddag tussen 2 en half 3”, dan krijg ik weer zó’n lang antwoord dat ik toch twijfel of ik het goed heb verstaan.
Ik belde Simon of hij in de pauze naar de garage kon komen (de pauzes zijn goed besteed deze week) en de medewerker liep met ons mee naar de motor. De man ratelde nog een heleboel meer en we kunnen er kort over zijn: Spanjaarden zijn lang van stof.
Het enige voertuig op de hele verdieping was onze motor en helemaal ingepakt in plastic.
Gelukkig had ik zakdoekjes bij me om het zadel af te doen want de motor was echt enorm smerig.

Vrijdagavond gingen we naar Ikea. Onze beamer had het begeven en de nieuwe beamer projecteert omhoog waardoor we die lager moeten gaan hangen en daar gingen we een kastje voor zoeken.
Toen we in januari onze spullen kochten, hadden we 2 stoelen gekocht die nog terug moesten naar de Ikea. Omdat we destijds bij het betalen de ikea familiy pas gebruikt hadden, konden we ze nog steeds terug brengen. Ik sjouwde ze om kwart voor 7 ‘s avonds naar beneden, (nee de lift die er eind februari had moeten zijn is er nog steeds niet, waarschijnlijk iets te maken met van 2 zinnen 20 maken) bond ze op een karretje en liep naar Simon’s werk. Hij kwam me tegemoet lopen en we pakten de metro op Plaça Cataluña. Gelukkig was daar wel een lift maar dat was vervolgens ook de enige op de reis en de metro stopt een goed kwartier lopen van de Ikea vandaan dus we hadden eigenlijk beter de bus kunnen pakken. Bovendien liepen we een beetje verkeerd waardoor we over een grote voetgangersbrug over een snelweg heen omhoog moesten lopen met het karretje en vervolgens met het karretje weer naar beneden vlogen. En, het is altijd goed weer maar net toen wij op weg waren begon het te regenen. Het laatste stukje hebben we half over over de dozen heen hangend zodat ze niet nat zouden worden, in rap tempo afgelegd. Gelukkig regende het pas echt goed toen wij al binnen waren.
Ik weet niet of het in Nederland ook zo is maar hier hebben ze bij de Ikea bij elke woonkamer een tv hangen, die ook aanstaat. En schermpjes zijn een magneet voor Simon, maakt niet uit wat er op te zien is, dus bij elke huiskamer stond hij zó en als ik er niet bij was geweest stond hij daar nu nog denk ik. 

De huiskamers eenmaal voorbij konden we weer doorlopen en we kochten een blikopener (we kwamen er pas deze week achter dat we die niet hadden toen we een blik kokosmelk open wilden maken, wat gelukkig ook lukte met een spijker en hamer) en een douchegordijnroede en een gordijn om de zon bij het balkon buiten te houden. Hij hangt nu nog scheef maar dat gaat Simon vandaag fixen.

We vonden ook een kastje voor de beamer maar die was helaas uitverkocht. Toen we thuis kwamen en we gingen meten, bleek dat maar goed ook want waarschijnlijk hadden we ons hoofd er aan gestoten. Simon kwam op het idee om de beamer aan de onderkant van de huidige plank te monteren, waardoor hij op zijn kop komt te hangen en dus naar beneden zal projecteren. Op internet daar een systeempje voor besteld en dat komt volgende week binnen, ook weer opgelost!
We kwamen om elf uur moe en hongerig thuis en gingen nog even snel wat tapas eten bij de Pulperia bij ons op de hoek.

Toen we naar bed gingen, heel laat want ik moest na het eten nog een paar uurtjes werken, regende het behoorlijk hard. Zo zie je de straat bij ons niet snel:

Natuurlijk nog even wat kattenfoto’s. Deze ‘kattenspeelmat’ kregen we van mijn moeder en Sam vindt hem geweldig. Het liefst ligt hij er onder en loopt dan telkens een stukje verder met dat ding over hem heen.

Hij ligt ook wel graag erop

Maar Sam ligt wel vaker graag ergens op

Zaterdag 25 juli

Ik had me er de hele nacht op verheugd: vandaag zouden we een airco gaan kopen, een aire acondicionado portatíl!
Gisterenavond besloten we daartoe tijdens een etentje in onze wijk. We gingen op een leuk pleintje zitten, weliswaar binnen want de terrassen waren overal vol ook al was het al 23.00 uur. De serveerster begon in rap Catalaans tegen ons te praten en Simon en ik vervielen weer in ons uuuhhh-moment. Het lijkt een soort slow-motion moment waarin we goed proberen te luisteren, dan proberen te verwerken wat we gehoord hebben, is er een woord gesproken dat we begrijpen? Hm, niet echt, dan kijken we elkaar aan of de ander misschien wél wat begrepen heeft, we zien aan elkaar van niet, dan kijken we de persoon die gesproken heeft weer aan en zeggen: uh, hablo poco Espagnol.
Iedereen is dan altijd verbaasd omdat ze denken dat we Spaans zijn. Maar deze vrouw vond dat Simon er zelfs heel Catalaans uit zag en ik Spaans. Ze vond het ongeloofwaardig dat we dat niet waren maar uit Nederland kwamen, waar Simon dan aan toe voegde dat we wél hier wonen.
Het wordt echt hoog tijd dat we op zijn minst Spaans gaan leren, daar gaan we maandag in Simon’s pauze achteraan. Als we dat een beetje onder de knie hebben kunnen we nog Catalaans gaan leren.
Voor het eerst trouwens viel het eten tegen in die zin dat we heel weinig kregen voor meer geld dan normaal en erg hongerig naar huis gingen.

Maar goed, het verkoelende besluit was genomen, voor mij fijner dan voor Simon want Simon zit op zijn werk de hele tijd in de airco terwijl ik thuis de hele tijd in de hitte zit te werken. Ik ben 1 dag terug van 2 weken in Nederland werken en ik sta al te juichen om een airco. Na het ontbijt met de meest lekkere croissantjes van onze bakker deden we uitgebreid onderzoek op internet.
Leroy Merlin, een immens grote doe-het-zelf zaak had het grootste assortiment en we kozen er een die in de winter ook kan verwarmen, behoorlijk zuinig en 2 liter vocht per uur uit de lucht kan halen. Wie weet krijgen we ons wasgoed in de winter dan wél binnen 3 dagen droog!
Ze hadden er nog 1 op voorraad in de winkel zagen we en mocht die al weg zijn als we aankwamen dan was er in Badalona ook nog 1.
We liepen, ik bijna huppelend, naar de metro bij de Arc de triomph en na een kwartier met de metro was het nog 10 minuten lopen naar het enorm grote winkelcentrum. Simon zeulde zich suf met ons vrij zware steekkarretje zodat we de aire condicionado portatíl meteen mee zouden kunnen nemen.
Halverwege de winkel stonden op de bovenste plank allemaal aire acondicionado portatils en allemaal hadden ze een grote rode sticker ‘no disponible’…
We spraken een verkoper aan dat er op internet stond dat er nog 1 was. Hij zei dat wat op internet staat maar een richtlijn is en je altijd moet bellen maar hij ging toch nog even navraag voor ons doen. Ja, het klopte dat er nog 1 was maar die was kapot. Aaarrgghh!
Hij brabbelde nog in rap tempo een hoop Spaans waaruit we denken opgemaakt te hebben dat ze in augustus misschien weer komen.
Wel nog een lamp gekocht met blauw licht waar muggen op af zouden komen die dan vervolgens geëlektrocuteerd worden. In Haarlem lieten we gewoon het licht in de badkamer aan als we een mug hadden en dan hadden we de hele nacht nergens last van maar hier werkt dat niet. We hebben een klamboe die nét aan om het bed heen past en waarvan de katten de gaatjes op sommige plekken te klein vonden dus helemaal mug-proof is die niet.
Ik nam uit Nederland van de Xenos een grotere mee (nergens te krijgen hier namelijk). Het is een grote die je op de 4 hoeken aan het plafond moet hangen, dus ook goed óm het bed heen hangt en niet half over ons heen, maar toen we bezig waren die op te hangen kwamen we er achter dat om een of andere zeer stompzinnige reden het plafond van deze klamboe aan 2 kanten over de gehele breedte open is. We hebben toen de oude maar weer opgehangen en vandaag dus deze lamp gekocht.

Heel erg teleurgesteld dat onze geliefde aire acondicionado portatíl er niet meer was, streken we op een terrasje neer. Daar een heerlijke Frappé Cappuccino met caramel op.

We besloten ook nog even bij de mediamarkt te gaan kijken maar ook daar geen 1 verrijdbare airconditioner meer. Terug in het stadscentrum zijn we nog langs 5 electrodomesticos-zaken gelopen maar nee. Iedereen klaagt dat het zo’n hete zomer is dus ws. is alles al heel lang uitverkocht. Bij de laatste zaak waar we naar binnen gingen, bij ons in de straat, barstte de man in lachen uit toen hij zag dat we het steekkarretje al mee genomen hadden. Hij vond het heel erg grappig, wij en vooral Simon die er inmiddels een derde spierbal bij had, wat minder. We kochten er wel een ventilator.

Weer thuis eerst een dutje gedaan met z’n allen.

Daarna op internet verder gezocht maar zelfs online is alles uitverkocht. We hopen maar dat er in augustus weer wat te krijgen is…
We verheugden ons in ieder geval wel op de muggen lamp, heerlijk slapen zonder klamboe! Veel makkelijker ook om Sam in zijn nekvelletje te kunnen grijpen wanneer hij weer eens in je teen probeert te bijten dan wanneer de klamboe daar nog tussen zit.
Ha! Nog geen 2 minuten in bed of er zoemden al 3 muggen om ons hoofd. Nog wat muggen later toch de klamboe maar weer om ons heen. Wat een weggegooid geld!
Nou ja, de lamp heeft in ieder geval wel Minoutjes aandacht gevangen.

Vandaag na de boodschappen op de markt nog een poging om naar het terras op de berg te gaan. Dit keer met de metro en de bus want Simon die sinds Valencia al last heeft van zijn knieholte heeft daar na de lange wandeling van gisteren te veel last van om ver te lopen. Op de berg lopen we langs een kanon en het fort wat er erg groot en indrukwekkend uitziet maar daar gaan we een andere keer naar binnen. Er loopt een pad langs de berg met geweldig uitzicht op de zee en haven. Het terras valt tegen, ik dacht dat je uitzicht op de stad zou hebben maar er is alleen uitzicht op de zee.

Op de terugweg:

 

We lopen terug via het Palau d’Afons XIII, erg groot,en gaan even de oude stierenvechtring in waar nu een winkelcentrum in gevestigd is. We staan snel weer buiten want we vinden er niks aan. Gelukkig lekker moe van alle indrukken en gewandel zodat ik redelijk op tijd naar bed kan want ik moet vroeg op om weer 2 weken in Nederland te gaan werken. Even naar wat koeler weer vind ik niet zo erg!

Na 2 weken PGB ellende waar ik vannacht nog tot 2 uur mee bezig was, vandaag een wat rustigere dag. Ik kan even niet veel meer doen dan wachten op antwoord van het kastje dan wel de muur dus ik kan eindelijk weer eens stofzuigen. In de ochtend want daarna wordt het veel te heet om fysiek bezig te zijn. Ik besluit ook eindelijk al het kattenvoer en grid dat we over hebben naar de kattenopvang te brengen. Ze willen daar kennelijk geen pottenkijkers want ik moet het bij een apotheek afleveren waar iemand werkt die het dan naar de opvang laat brengen. Het is een kwartiertje lopen en na de eerste rugzak met voer besluit ik dat het veel te heet is om met een rugzak te lopen. Ik pak een karretje dat we hebben en laad daar alles op en zet het vast met spinnen.
Ik weet niet of ik het me inbeeld maar het lijkt erop dat mensen op straat twijfelen of ik een  soort van dakloos ben of niet. Veel zwervers hier lopen met karretjes en veel zijn er ook goed gekleed, alsof ze zo meteen weer naar kantoor gaan. Wij hebben in ieder geval hoop ik weer een paar katten blij gemaakt en ons huis is weer iets leger.‘s avonds besluiten we iets te gaan doen want als we op vrijdagavond de deur uitgaan lijkt het weekend veel langer. We willen naar een terras op de Montjuïc lopen en komen daar in een mooie cactustuin terecht.

We blijken aan de verkeerde kant van de berg te zitten en  het zal te laat worden om er nog helemaal om heen te lopen. We lopen terug door Raval en eten daar lekker en gezellig.

Er is niet zoveel gebeurd hier in Barcelona. Allebei veel gewerkt. We wachten nog steeds op antwoord of we kunnen blijven. Simon werkt hier al weer bijna een maand langer dan het half jaar waarna besproken zou worden of hij kan blijven. Een kleine 2 weken geleden heeft hij mailtje gestuurd naar degene met wie destijds in Amsterdam alles besproken is. Hij zou het opnemen met Barcelona maar nog niks gehoord. Maandag maar weer een keer mailen…

Laatst tijdens de pauze ons tweede ijsje op sinds  we hier zijn, was overheerlijk!

Maar soms doen we ook gezond tijdens de pauze en eten we fruit

Vandaag stonden we zo laat op dat we besloten buiten de deur te ontbijten om nog iets aan de dag te hebben. We streken neer bij onze bakker in onze straat.

Einde middag gingen we op zoek naar een douchegordijnstang om op ons balkonnetje, zonder in de muren te hoeven boren een gordijn op te kunnen hangen om de zon buiten te houden. Er hangt wel een stang waar zo’n groen houten latjes-oprol-zonnewering aan gehangen kan worden maar dat hangt heel hoog en dan moeten we op dat smalle balkonntje een ladder zetten en enge fratsen uithalen, dat durven we niet.

Toen we terug liepen was er op het plein vóór de kathedraal een Catalaans gebeuren bezig: Groepsdansen begeleid door een 11-koppig orkestje waar iedereen aan mee mag doen maar vooral door ouderen gedaan wordt,

dansen door grote poppen van papier maché

en het torens bouwen met mensen. Ze worden allemaal in een brede doek gewikkeld die door klimmende voeten als houvast gebruikt wordt.

De hele kleintjes klimmen helemaal naar boven als aapjes en hebben een helm op. Vlakbij staat ook de ambulance klaar

Ze bouwen verschillende formaties die allemaal een naam hebben. Er zijn 12 van dit soort groepen in Spanje waarvan de jongste groep 2 jaar geleden in een klein dorpje is begonnen.

Het was erg leuk om het eens van dichtbij te zien.

Bij deze nog even Sam, die groeit als kool. En nee, hij is niet zwanger

 

Vandaag heeft Simon een dag vrij vanwege de Catalaanse feestdag Sant Joan. Wij hadden gehoord dat er vuurwerk zou zijn en kinderen waren gisteren overdag en ’s avonds al de hele tijd van die irritante rotjes aan het afsteken. Ook lagen er al de hele week weer speciale broden bij de bakkers zoals bij bijna elke feestdag hier. We zagen vooral een soort platte briochebroden met gesuikerd fruit erop en een soort bladerdeegkoeken met pijnboompitten erop.

Ik ging Simon gisteren na zijn werk ophalen om nog samen kattenvoer te gaan kopen bij de dierenwinkel in de buurt van zijn werk. We zagen allemaal mensen lopen met heel mooi ingepakte feestbroden/koeken. En intussen werden overal rotjes afgestoken.

Toen we om 23.15 uur klaar waren met eten (lekker ‘Hollandse’ nasi)  gingen we eens op internet kijken wat er allemaal te doen zou zijn de volgende dag. En toen zagen we dat we het grootste deel van het feest al gemist hadden. De vrije dag is eigenlijk meer bedoeld om je roes uit te slapen van de hele nacht feesten om te vieren dat het de kortste nacht van het jaar was!

Het bleek dat vanaf 20.00 uur er in de hele stad vuren aangestoken waren en vuur- (vooral knal-)werk afgestoken werd. We besloten toch nog maar even buiten – met onze motor-oordoppen in – te gaan kijken of er nog wat te beleven viel en dat was een goede beslissing!

Bij de Arc de Triomf brandde nog een vuur en werd er zo nu dan tussen de knallen door ook nog wat siervuurwerk afgestoken. Mensen zaten aan lange tafels nog gezellig wat te eten en drinken.

En we hebben nog een tijdje gedanst bij een leuke band

Daarna liepen we naar het strand waar het mega-druk was, jong en oud door elkaar en om half 2 ’s nachts nog erg warm en mensen zwommen in zee. Zo nu en dan zag je nog vuurwerk, overal was muziek, heel gezellig!

Vanochtend, of eigenlijk vanmiddag besloten we dat we voor ons ontbijt ook maar zo’n Sant Joan koek moesten halen. Beertje vond het erg lekker maar wij vonden het niks. Een soort volkoren droog bladerdeeg. Volgend jaar, als we hier dan nog zijn, halen we zo’n brood met gesuikerd fruit erop!

Vandaag moesten we weer werken maar tijdens de lunchpauze nam Simon me voor mijn verjaardag mee naar een heerlijk tentje!

En deze koffie kreeg Simon:

Het was enorm genieten! En ook het weer was heerlijk met 30 graden, niet voor te stellen hoe slecht het in Nederland is maar des te harder genieten wij hier!

We hebben nog een middag flink onweer gehad, dit was het zicht vanuit ons hotelraam.

De volgende dag was het gelukkig weer zo:Zondag zijn we naar het bioparc geweest waar je tussen de lemuren door kunt lopen. Het is een hele mooie dierentuin.

Maandag kregen we een smsje van de garage terwijl we in een mooie overdekte markthal liepen, dat de startmotor binnen gekomen was en de motor die dag of mañana gemaakt zou worden.

’s middags nog niets gehoord dus we namen maar een overheerlijk gebakje bij de pastelleria.

Toen we om half acht nog niets gehoord hadden van de garage was het duidelijk dat het natuurlijk mañana ging worden. De volgende dag hadden we om 12.00 uur nog niets gehoord dus boekten we weer een nacht bij, anders moesten we de kamer uit en hadden we weer met open koffers moeten zeulen. Einde middag hebben we de motor opgehaald en gingen we weer op weg richting Barcelona.

Het idee was nog 1 nachtje in Tortossa en misschien nog in een hotel in de bergen. In Tortossa overnachtten we in een 12de eeuws kasteel wat erg mooi was met mooie uitzichten en een eigen balkon waar we een Lidl avondmaal en ontbijt genoten!

Tortossa zelf was echter een deprimerende ervaring. De crisis heeft hier hard toegeslagen. Alle terrassen waren leeg, veel mensen hingen op straat niets te doen en veel kapotte huizen.

Simon kreeg weer diarree en de volgende ochtend voelde hij zich nog niet helemaal lekker. We besloten naar huis te rijden via het hotel waar we eigenlijk nog heen wilden gaan.

Thuis aangekomen was Steef helaas al weer in het vliegtuig en waren de katjes niet bijzonder blij om ons te zien want ze hadden natuurlijk alle aandacht van Steef gehad en genoeg aan elkaar

Nu hebben we nog lekker 3 dagen thuis gehad met heerlijk weer, wel een beetje te warm voor Minou, ze ligt de hele dag vóór de waterfontein. We overwegen of we haar gaan  scheren

Gisteren hebben we eindelijk lekker gegeten! En zijn meteen 5 kilo aangekomen…
We begonnen de dag met lang uitslapen. In de miezerregen liepen we de stad in voor een croissantje. Al snel stopte de regen en zijn we naar de botanische tuin gegaan waar ook zwerfkatten leven. Een oase van rust en veel bange katten maar ook een paar met een immense knuffel behoefte!

Daarna gingen we lunchen. We vonden de tapas aan de dure kant maar het zat er goed vol dus we hoopten dat het lekker zou zijn. En dat was het zeker maar ze bleken ook aan de dure kant omdat het enorme porties waren, halve maaltijden! We hadden gefrituurde camembert, gefrituurde kip en provolone kaas uit de oven.

We kregen het niet op en daarna konden we geen boe of ba meer zeggen, onze aderen ook niet en ik had een grote behoefte aan groente en fruit. Dat zijn we toen gaan kopen in de supermarkt en toen we buiten kwamen goot het. Snel naar het hotel gerend en toen ging het onweer en de regen los! Lekker liggen lezen en de avondmaaltijd op onze kamer gedaan maar echt honger hadden we na die lunch niet.