Er is niet zoveel gebeurd hier in Barcelona. Allebei veel gewerkt. We wachten nog steeds op antwoord of we kunnen blijven. Simon werkt hier al weer bijna een maand langer dan het half jaar waarna besproken zou worden of hij kan blijven. Een kleine 2 weken geleden heeft hij mailtje gestuurd naar degene met wie destijds in Amsterdam alles besproken is. Hij zou het opnemen met Barcelona maar nog niks gehoord. Maandag maar weer een keer mailen…
Laatst tijdens de pauze ons tweede ijsje op sinds we hier zijn, was overheerlijk!
Maar soms doen we ook gezond tijdens de pauze en eten we fruit
Vandaag stonden we zo laat op dat we besloten buiten de deur te ontbijten om nog iets aan de dag te hebben. We streken neer bij onze bakker in onze straat.
Einde middag gingen we op zoek naar een douchegordijnstang om op ons balkonnetje, zonder in de muren te hoeven boren een gordijn op te kunnen hangen om de zon buiten te houden. Er hangt wel een stang waar zo’n groen houten latjes-oprol-zonnewering aan gehangen kan worden maar dat hangt heel hoog en dan moeten we op dat smalle balkonntje een ladder zetten en enge fratsen uithalen, dat durven we niet.
Toen we terug liepen was er op het plein vóór de kathedraal een Catalaans gebeuren bezig: Groepsdansen begeleid door een 11-koppig orkestje waar iedereen aan mee mag doen maar vooral door ouderen gedaan wordt,
dansen door grote poppen van papier maché
en het torens bouwen met mensen. Ze worden allemaal in een brede doek gewikkeld die door klimmende voeten als houvast gebruikt wordt.
De hele kleintjes klimmen helemaal naar boven als aapjes en hebben een helm op. Vlakbij staat ook de ambulance klaar
Ze bouwen verschillende formaties die allemaal een naam hebben. Er zijn 12 van dit soort groepen in Spanje waarvan de jongste groep 2 jaar geleden in een klein dorpje is begonnen.
Het was erg leuk om het eens van dichtbij te zien.
Bij deze nog even Sam, die groeit als kool. En nee, hij is niet zwanger