8 december vertrok Simon voor zijn werk naar Barcelona, hij verbleef samen met een free lancer 3 weken in een appartement gehuurd door Glassworks. Marieke bleef in Nederland werken en klussen aan ons huis. Twee weken later ging Marieke ook voor een aantal dagen naar Barcelona om een onderkomen voor ons beiden en onze 3 katten te vinden want 31 december zouden we echt verhuizen.
Dat was een behoorlijke klus om iets betaalbaars te vinden waar ook de katten mochten wonen en ze liefst naar buiten konden én waar we 31 december in konden. We vonden iets in El Borne, het oude centrum, tekenden een contract en moesten een flinke aanbetaling doen. Het verliep allemaal een beetje vreemd dus maar hopen dat we niet opgelicht waren. 31 december zouden we vanaf het vliegveld meteen naar de advocaat van de eigenaar van het pand gaan om verdere papieren te tekenen en de sleutels overhandigd te krijgen.
Een collega van Simon ging op haar vrije dag met ons mee om te vertalen en een andere collega had aangeboden dat mócht de hele deal niet doorgaan, we met onze 3 katten bij hem mochten slapen. Erg aardige collega’s!
Steef ging 9 dagen een vriendin in Barcelona bezoeken en ging met hetzelfde vliegtuig als wij! We hadden gezorgd dat we bij elkaar zaten en daar gingen we dan, Beertje mocht in de schoudertas bij ons in de cabine blijven en Minou en Moos gingen bang het ruim in:
Gelukkig ging alles goed en om een uur of 7 woonden we dan in Barcelona, Carrer de la Princesa 19, 1.4
En toen begon de KOU en de KOU en de KOU!!! Wat hebben we het koud gehad. Er hangen een paar dingen aan de muur die voor verwarming door moeten gaan, ze worden ook wel heet maar verwarmen helemaal niets. Buiten was het een graad of 12 overdag, ’s nachts 6 en binnen ongeveer even koud. Daar sliepen we dan op ons luchtbed met alle dekens die we hadden, kleren aan en alle 3 de poezen bij ons onder de dekens. Zij hadden het ook zó koud.
1 januari was alles dicht natuurlijk maar gelukkig is de rambla erg toeristisch en daar vonden we een paar winkeltjes die open waren en hebben we een blaaskacheltje kunnen kopen. Het bleef koud maar vóór het kacheltje was het lekker warm. Gelukkig kwam Steef ook wat warmte brengen met een waxinelichtje en relaxthee.
Het is nu april en helaas is het in de ruimte waar de keuken en onze slaapkamer (gecreëerd door een aantal stellingkasten) zich bevinden, nog steeds te koud om onze werkhoek in te richten. Het weer overdag is vaak lekker en vaak zonnig maar binnen hebben we nog nooit zo’n koude winter meegemaakt!
Omdat we ons huis in Haarlem gemeubileerd gingen verhuren moesten we ons huis hier opnieuw inrichten. In Haarlem hadden we de Ikea al bezocht en we wisten precies wat we wilden kopen hier in Barcelona. Natuurlijk wilden we zo snel mogelijk weer kunnen zitten, koken etc. dus 2 januari gingen we meteen naar de Ikea. Dat bleek de drukste dag van het jaar bij Ikea te zijn. Voetje voor voetje mee-schuifelend met de mensenmassa door de Ikea stonden we 7 uur later weer uitgeput buiten. Maar Ikea kwam dezelfde avond alles nog leveren!
We hebben nog tot 3.00 uur s’ nachts de slaapbank in elkaar gezet zodat we niet meer op het koude luchtbed hoefden. Ons eigen bed zou pas eind januari met de verhuis van spullen uit Haarlem komen.
De volgende dagen werd het steeds meer een thuis:
En na al dat harde werk is het niet verkeerd om even van het weer te genieten:
Het is erg leuk om Steef hier een dikke week in Barcelona te hebben. Daardoor voelt het meteen zo thuis! Een terrasje op zijn tijd hoort daar ook bij. En hier trakteert Steef op een heerlijke salade!
In januari, als Marieke terug in Nederland is voor haar werk, heeft ze daarna nog een week om, gelukkig met veel hulp, de laatste klussen in huis te doen. En dan komt de verhuis wagen terwijl Marieke een flinke griep heeft, niet zo’n handige combinatie
De motor gaat ook mee!
En dan zijn alle spullen er. Gelukkig voor ons is net Simon’s broer, Jan-Paul een weekend over en heeft alles mee 2 hoog naar boven kunnen sjouwen!
We gaan veel uit eten met Jan Paul en krijgen ook een keer een bijzonder gerechtje van chorizo die wordt aangestoken.
Intussen hebben de katten het ook nog steeds erg koud, maar met z’n tweeën bij elkaar wat minder.
Al snel ontdekten we dat we gelukkig heerlijke patat kunnen krijgen hier, vooral erg handig toen we nog niet konden koken omdat we onze spullen nog niet hadden.
Na een tijdje wordt Simon een paar dagen heel erg ziek, flinke buikgriep en de kou helpt dan ook niet maar gelukkig kwam Beertje hem warm houden.
Beertje vindt het ook heel leuk om zichzelf heel lang in ronde reflecterende dingen te bekijken:
Tot zover deze update. Binnenkort weer verder.