Deze week hebben Simon en ik een week vakantie en dat vieren we in eigen stad.
Zaterdagochtend trokken er vele paard met wagens door onze straat die zich allemaal verzamelden in het park aan het eind van onze straat
We gingen een grote wandeling maken en kwamen onderweg langs een soort permanente vlooienmarkt. Op het plein in het midden hebben mensen van alles uitgestald
Daarom heen zijn kraampjes op verschillende verdiepingen en zelf winkeltjes waar ze badkamers en keukens verkopen. Het is een mix van tweedehands, antiek en nieuw. Erg leuk om over heen te lopen.
Uiteindelijk kwamen we helemaal bij de rivier uit rechts van Barcelona uit. We hadden het al een aantal maal geprobeerd maar waren nog nooit zo ver gekomen. Terug namen we voor een deel de metro
De volgende dag liepen we naar het strand waar we wat dronken, uitzicht van het terrasje:
Op de terugweg brak de zon door en gingen we wat eten
De vakantie bestaat vooral uit lange wandelingen, terrasjes, cafeetjes en eten en ’s avonds een filmpje (en 1 dagje toch moeten werken). Voor een koffie en een thee betalen we meestal rond de € 2,60 dus je begrijpt dat we vele stops maken.
Op een andere dag wandelden we meer richting het noorden tot aan de grens van Barcelona
We kwamen door een wijk met heel veel grote, aparte gebouwen
In het gebouw waar wij in wonen wordt nog steeds elke dag gebouwd. Het is een soort Beiroet uit de jaren tachtig. Dit is het zicht uit ons raam achter:
Deze week hoorden we dat ze ook op het braakliggende terrein aan de zijkant van ons huis bezig waren. Tijd om te verhuizen dachten we. Toevallig stond er een geweldig leuk appartement te huur in het centrum. We maakten een afspraak om te gaan kijken met een zeer onvriendelijke makelaar. Ze zei dat de eigenaar uit de eerste 3 bezichtingen zou kiezen. Daar zaten wij bij en we moesten allerlei documenten mailen maar zijn het helaas niet geworden. We blijven rustig aan verder kijken.
En intussen genieten van Barcelona
Er is een restaurantje waar altijd een hele rij mensen voor staat te wachten. Simon’s collega’s hadden ook gezegd dat het heel goed was. Wij liepen er een keer vrij vroeg op de avond (20.00 uur) langs dus het was nog niet zo druk en wij kregen meteen een tafeltje. We begrepen niet wat nu zo speciaal of lekker aan was en waren blij dat we daar niet 1 uur voor in de rij hadden gestaan.
Vandaag maakten we ook weer een lange wandeling
