Toen mijn moeder er nog was maakten we een lange wandeling en kwamen uit bij het trammetje dat naar de tibidabo gaat. Daar was een restaurantje met een geweldig uitzicht, er zaten geen ramen voor.
Toen we terug kwamen van de wandeling troffen we de badkamer vol bouwstof aan. De luchtkoker waar het raam van onze badkamer op uit komt en wat voorheen open was zodat de badkamer redelijk droog werd, is afgesloten waardoor de tegels van de badkamer bijna de hele dag nat blijven. Nu hebben ze in die koker een plateautje gehangen waar ze op aan het werk zijn en wat al deze stof heeft veroorzaakd. Terwijl ik kookte was mijn moeder zo lief de hele badkamer schoon te maken.
We hebben een tijd lang de was buiten op kunnen hangen wat ideaal was want binnen is het na 3 dagen nog niet droog en buiten in een dag. Nu hebben we echter stijgers voor de ramen gekregen en kunnen we de was dus niet meer buiten hangen helaas. Minou is een keer van bovenaf de kast op het droogrek gesprongen dat we voor binnen hadden en dat was helemaal verbogen en onbruikbaar geraakt. Dus op de naar de corte ingles waar we een ideale droogtoren op wieltjes vonden. Nu staat het in ieder geval niet meer zo in de weg als het vorige droogrek. Maar gezelliger wordt het er niet op.
Ik ben met mijn moeder nog naar 3 appartementjes gaan kijken maar die waren of te hoog en zonder lift (en we willen wel dat Gerda en Astrid kunnen blijven komen) of het was te klein, of het was ‘interior’ wat betekent dat je geen kamers aan de straatkant hebt.
We zijn met Moos ook nog gaan ontbijt-picknicken in het park.
’s Avonds werden we op heerlijke tapas getrakteerd!!!
Mijn moeder en ik vlogen samen weer terug naar NL om te werken en weer in deze depressieve toestand terecht te komen.
Gelukkig weet ik dat het voor mij altijd maar tijdelijk is maar we hebben erg met jullie te doen…