Simon kreeg last van een eksteroog onder zijn voet en bracht voor het eerst in zijn leven een bezoek aan de pedicure. 
Astrid zou komen en we wilden haar graag mee nemen naar La Patisseria voor haar verjaardag. We wilden haar ook het boek geven van de patisseur achter La Patisseria dus dat gingen we alvast kopen en je kunt natuurlijk niet alleen maar het boek gaan kopen zonder ook iets te nuttigen.
Een paar dagen later waren we er weer. En wederom was het overheerlijk!
We gingen met Astrid ook naar Montserrat. Jammer genoeg was het slecht weer en erg koud daarboven. Astrid kon er een mooi warm oranje vest kopen en werd met haar rolstoel omhoog getild om de zwarte madonna te kunnen zien.
We hebben 2 hele maanden zonder internet gezeten. We wisselden van provider omdat het internet zo slecht was. Toen de nieuwe provider internet kwam installeren bleek er geen vrije lijn meer in ons gebouw te zijn. We hebben 2 maanden zonder gezeten omdat de klantenservice, wacht dat ga ik niet beschrijven want dan wordt ik weer heel chagrijnig, het in ieder geval niet kon oplossen. We zijn weer terug naar de oorspronkelijke provider gegaan en geëindigd met zo mogelijk nog slechter internet dan we al hadden. Tijdens de 2 maanden dat we zonder zaten, zaten we al redelijk snel door de internetbundels van onze mobieltjes heen, dus zo nu en dan gingen we werken in een café met internet. Dat was wel erg leuk!
De tweede maand zonder internet hebben we een plek gehuurd bij een co-working space en dat was ook leuk en fijn.
Bij deze nog een paar foto’s van een wandeling. Omdat de stad op een bepaald punt zo steil omhoog ging, kon je een lift nemen.
Op een andere wandeling kwamen we nog een mooi trapportaal, aparte bomen en mooie balkon tegen
We zijn eindelijk een keer wezen eten bij Cañete waar Marieke met tante Annelies ook al heerlijk had gegeten. Dit keer zaten we aan de bar met leuk zicht op hoe de koks bezig zijn. Het was heerlijk en erg gezellig!
We zijn in een weekend een keer met de trein een dagje naar Vic geweest, een klein middeleeuws plaatsje. Toen we de treinkaartjes kochten bleef Simon’s pinpas die een beetje krom was, in de automaat steken. We haalden er iemand bij, die er weer iemand bij haalden, maar ze kregen hem er niet uit. Ze moesten de technische dienst gaan bellen. De trein ging al over een paar minuten dus we besloten de Spanjaarden op hun bruine ogen te vertrouwen en zouden wanneer we terug kwamen de pinpas bij het loket op kunnen halen. Met heeel hard rennen haalden we de trein net en bij terugkomst lag de pinpas inderdaad klaar.
Plein van Vic
14de eeuws altaarstuk:
Moe aan het eind van de dag
Op een mooie zondag in november namen we Moos even mee naar het park. Hij genoot van de warmte
