Onze nachten waren er behoorlijk op vooruit gegaan sinds Moos ons niet meer wakker mauwt en sinds we de kattenbakken verhuisd hebben naar ‘de hal’ bij de voordeur. Eerst stonden die nl. aan de andere kant van de kasten die onze slaapkamer vormen. De stank van nachtelijk toiletbezoek kwam daar makkelijk onze neus binnen en het geluid van het gegraaf in het grid maakte ons ook wakker. Laat staan Minou die nooit geleerd heeft iets onder te spitten en ipv daarvan de hele omgeving met haar poten probeert schoon te vegen. Dat maakte behoorlijk veel lawaai als ze de hardboard achterkant van de kast ging schrobben.
Dus eindelijk sliepen we weer door. Nu hebben we echter een klein zwart monstertje die ons meestal wel laat slapen en ook lief tegen mij aan komt liggen maar als hij wakker wordt denkt: spelen! En dat betekent in zijn geval bijten.
De nacht vóór we op vakantie gingen, lagen we veel te laat in bed en werd Sam helaas veel te vroeg wakker. Inmiddels hebben we voor dat soort gevallen een plantenspuit naast het bed staan voor als hij gaat bijten. Meestal doet hij dat in je hand, elleboog of voet maar dit keer beet hij om 7.00 uur in mijn bil! Ik pakte de plantenspuit en spoot snel naar – oeps, náást Sam – op Simon zijn buik. Dus die was ook wakker… Voordeel was dat we redelijk op tijd op weg gingen!