Tirza en Reinout zijn een paar dagen in Barcelona. Erg gezellig! Wij gaan vooral met ze uit eten, weer heerlijke tapas op, en zij bezoeken nog de sagrada familia, parc guëll, hospital pau en het park bij ons aan het eind van de straat.
Ik ga elke dag als ik hier ben met Simon een uur wandelen gedurende zijn pauze. Zo genieten we optimaal van Barcelona, neem ik ook een goede bewegingspauze en ziet Simon ook wat anders dan de muur waar hij op zijn werk de hele dag tegen aan kijkt. Ik neem altijd voor ons beiden een oer-hollandse boterham met kaas en mosterd mee. Simon’s collega’s gaan elke middag uit eten. Dat loopt al snel op en ze praten allemaal Catalaans met elkaar. Ze nemen het Simon niet kwalijk dat hij gaat wandelen, ze zijn echt super aardig. Ze spreken allemaal ook Spaans en een paar spreken redelijk goed Engels. Tijdens een pauze vorige week was het zulk lekker weer dat we ons eerste ijsje aten.
Toen we hier kwamen wonen gingen we flink met Moos spelen om het gebrek aan naar buiten kunnen te compenseren. Moos vond het geweldig maar het probleem met Moos is dat hij geobsedeerd raakt. Hoe meer je met hem speelt, hoe meer hij eist dat je met hem speelt en hoe minder hij wil knuffelen. Uiteindelijk konden we geen nacht meer doorslapen omdat meneertje heel luid mauwend te kennen gaf dat het speeltijd was. Doodmoe besloten we zijn stokjes met elastiek eraan helemaal weg te leggen.
Omdat we dat natuurlijk wel zielig vonden dachten we hem en ons misschien een plezier te doen met een speeltje dat telkens een touwtje naar beneden laat vallen als je hem aanzet
Leuk speeltje maar het is Moos toch meer te doen om de menselijke interactie en Beertje vond het zó leuk dat ze er hard aan ging trekken en het een enorm kabaal maakte omdat het de hele tijd tegen de deur klapte.
Het nachtelijk gemauw ging intussen door, misschien iets minder luid. Zo nu en dan laat hij midden in de nacht ook nog een zwaar plastic speeltje met een flos eraan boven op mijn hoofd vallen en gaat dan met zijn nageltjes op mijn hoofd tikken dat het echt weer tijd is om te spelen.
Op internet lezen we dat we niet de enigen zijn met een kat die je uit je slaap houdt dus volgden we 1 van de adviezen op om zijn gezondheid te laten checken. Gezien Moos in NL vaak geen goede ontlasting had en hier altijd, niet onverstandig. Moos vond het reuze interessant bij de aardige, ook goed Engels sprekende dierenarts. Hij mocht in de hele kamer op onderzoek uit. We kregen ander voer mee en moeten nog ontlasting inleveren.
Het zou mooi zijn als er iets gevonden wordt maar wij hebben er geen vertrouwen in dat hij ons dan gaat laten slapen.
Op internet lazen we ook dat Oosterse kortharen zich eenzaam voelen als ze geen andere kat hebben om mee te slapen. En vroeger sliep hij altijd innig verstrengeld met Knor. Als Moos uitgebreid de oortjes van Beertje wast mag hij soms 10 minuten bij haar liggen:
Maar dat is heel wat anders dan hoe hij met Knor urenlang lag:
We hebben een dierarts gemaild of hij denkt dat het zou kunnen helpen, een oosters korthaartje erbij.
We hebben ook gedacht een soort hondenbuggy te kopen, met hem naar het park te rijden en hem daar aan een lijntje los te laten. We vermoeden echter dat hij dan dag en nacht voor de deur gaat staan mauwen om naar buiten te mogen.
De laatste dagen lijkt er echter enige verbetering te zijn als we de hele dag de deuren naar het balkonnetje open houden. Wordt vervolgd dit verhaal…